maandag, november 16, 2026

museum en stad

We gingen naar het museum dat de naam van deze man draagt:


Rijksmuseum Boerhaave in Leiden. Herman Boerhaave was een beroemde arts, anatoom, scheikundige en botanicus die leefde van 1668 tot 1738. Het pand waar het museum gevestigd is, is het voormalige ziekenhuis waar Boerhaave ooit lesgaf en hier wordt nu de geschiedenis van vijfhonderd jaar Nederlandse wetenschap en geneeskunde verteld. En dat is interessant!

Je begint in het museum in het anatomisch theater:


In deze reconstructie van een anatomisch theater wordt onder andere verteld, hoe vroeger lijken van criminelen werden ontleed. In eerste instantie had dat nog niks met het vinden van aandoeningen te maken, maar was het puur volksvermaak.


In het museum vind je lesmateriaal van lichamelijke aandoeningen, zoals deze kast met oogziekten:


Je leert hoe vroeger omgegaan werd met bepaalde ziektes en hoe de behandelingen in de loop van de jaren veranderden.

Een ijzeren long, die de ademhaling van een patiënt overnam:


Dit soort injectiespuiten herinner ik me nog wel:


Mijn broer kreeg er steenpuisten van toen hij in het ziekenhuis lag, omdat de spuit van de ene naar de andere patiënt ging zonder goed schoongemaakt te worden. Gelukkig is dit allang verleden tijd en is alles nu wegwerp.  

De ontwikkeling van een foetus:


Deze voorbeelden zijn van papier-maché gemaakt en werden in opleidingen gebruikt.

Een leugendetector:


Toen ik op de middelbare school zat, stonden in het biologielokaal potten met dieren en dingen erin die op sterk water gezet waren. Ik vond het toen al fascinerend en nu nog steeds. In Boerhaave zijn ook een paar van die potten tentoongesteld en kijk deze embryo van een olifant nou toch eens:


Een boek uit de botanische collectie:


In het museum wordt ook aandacht aan het droogleggen van de polders en waterbeheer besteed. 


Bovenstaande quote vond ik wel grappig!

We waren maandag in het museum toen we op weg naar ons vakantieadres in Noord-Holland waren en vrijdag, op de terugweg naar huis, gingen we nog een keer terug naar Leiden. Dat bedachten we eigenlijk op het laatste moment en we gingen snel op zoek naar een stadswandeling en die vonden we op Komoot, maar we hadden ons toch beter moeten voorbereiden, want we kregen al snel het idee dat deze 'historische wandeling' niet alle highlights van de stad aandeed. Tijdens de wandeling zagen we in de verte de mooiste en interessantste panden, maar daar ging deze wandeling niet langs... 


We stopten de navigatie en daarna doolden we zonder route of een echt doel te hebben door het centrum van de stad.


In een leuk winkeltje vond ik nog een mooi cadeautje voor mijn petekind, dat onlangs zeventien geworden is.


En om een uur of drie, na toch nog negen kilometer gelopen te hebben, vonden we het welletjes. We vervolgden onze reis naar huis. Onderweg viel het met de files gelukkig nog mee en iets na vijven waren we terug thuis. Ik was moe, het was een intensieve midweek geweest. Het waren niet alleen de vele kilometers die we liepen (geregistreerd 50 km), maar ook alle indrukken, herinneringen en emoties die tijdens deze dagen passeerden, die me moe maakten. We kunnen beslist terugkijken op een hele bijzondere midweek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten