werk en warmte

Al twee keer had ik een bericht geschreven en ik had beide berichten ook weer gewist. Het ging over mijn werk en ik schrijf niet zo graag over mijn werk. O jawel, over de leuke dingen kan ik van alles vertellen, maar nu was het toch een ander soort verhaal. Toen het van de week boven de dertig graden was, liet onze vakantiehulp weten dat ze niet kwam, want ze vond het te warm om te werken. En natuurlijk vind ik daar van alles van en vooral dat je zoiets niet tegenover de bewoners en je collega's kan maken. Het was een erg domme en egoïstische zet van deze vakantiehulp. In mijn eerdere berichten had ik er meer over geschreven, maar deze beknopte versie is eigenlijk net zo duidelijk.  

Op het werk rollen we van het ene hitteprotocol in het andere en het is gek, maar ondanks dat het erg warm is, wen ik er wel aan. We laten de zwaardere werkjes liggen en er wordt iets vaker pauze gehouden. Bij ons worden de bewoners trouwens wel gedoucht, anders zouden ze wekenlang niet onder de douche gaan als je het hitteprotocol strikt opvolgt. Omdat douchen in een kleine benauwde ruimte en met warm water plaatsvindt, is het voor het zorgpersoneel beter om tijdens een hittegolf de bewoners/cliënten/patiënten niet te douchen. Er vinden per dag ook meerdere douchebeurten achter elkaar plaats, wat het allemaal nog warmer en zwaarder maakt. Toch staat bij ons het belang van de bewoner voorop en vinden de douchebeurten wel gewoon plaats.

Naast mijn werk heb ik van de week gewandeld, gelezen en getuinierd. Bij de Action kocht ik een hoofdlamp zodat ik ook goed kan lezen als het wat donker is en ik een papieren boek lees. Vaak lees ik op mijn telefoon via de Fluister-app, maar de afgelopen weken las ik toch een paar gewone boeken. Manlief klaagde gelijk dat hij verblind werd door mijn hoofdlampje, dus ik ga nu met mijn rug naar hem toe zitten. Haha, lekker gezellig!

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!

brand

 De natuurbranden in Spanje en Frankrijk eisten al levens van mensen en dieren en veel mensen zagen hun huis en bezittingen in vlammen opgaan. Voor wie naar deze landen op reis gaat, is het raadzaam om op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken het actuele reisadvies te volgen.

Op Google Maps kun je eveneens zien waar de natuurbranden zijn: ga op Google Maps naar het vakje 'lagen', zoals hier links onderaan op het kaartje, en klik dat aan.

Klik vervolgens op 'meer' en daarna kun je het icoontje 'natuurbranden' aanklikken. Op je telefoon zie je het icoontje gelijk als je 'lagen' hebt aangeklikt.

Je ziet dan waar de natuurbranden zijn en ook of sommige wegen hierdoor afgesloten zijn.

Natuurlijk is het slim om niet richting de gebieden waar de branden woeden te gaan, maar je zal maar familie hebben wonen in de buurt van een brand, of er zelf een huis hebben... En daarnaast kan dichterbij huis ook een natuurbrand ontstaan en dan is extra informatie ook handig.

🔥 🔥 🔥 🔥 🔥

Mijn laatste twee berichten werden weer eens niet of pas veel later geüpdatet. Blogger blijft helaas nog steeds vervelend doen. 

gelezen

Deze boeken las ik de afgelopen weken:

(Bron: Hebban)

Op het Zoutpad na, las ik deze boeken in de Fluister-app. Omdat Het Zoutpad niet in de app staat, kocht ik dit boek voor twee euro op Vinted. Toevallig vond ik het vervolg op dit boek, De Wilde Stilte, vorige week in de minibieb van Groede. 

Dat is dus fijn!

Ik ga alleen nog niet aan het boek beginnen, want ik wil eerst nog andere boeken lezen. Ik heb nog van alles liggen en ook in de Fluister-app heb ik boeken bewaard, waar ik wel benieuwd naar ben. Ik kan nog wel een tijdje voort en zo snel lees ik nou ook weer niet. Meestal kost het me ook moeite om gelijk in een verhaal te komen en vaak lees ik een paar bladzijden, om vervolgens het boek een paar dagen weg te leggen. Mijn broer vertelde dat hij precies hetzelfde had, ook hij kan vaak slecht in een verhaal komen.

Vorige week zondag wandelden we van Breskens naar Groede: manlief, mijn oudste broer, een vriendin en ik. We lunchten in het dorpje en met een grote omweg liepen we terug naar Breskens. Voordat we naar Breskens terugliepen keken mijn broer en ik in Groede nog even in de minibieb. Voor mijn broer zat er niks tussen de boeken, maar ik had dus wel prijs. 

bos en polder

We gingen naar het Pontebos toe.

Dat is een klein en nog niet zo'n oud bos ten zuiden van IJzendijke.

In het Pontebos lopen verschillende paden en er is een grote variëteit aan planten.

walnotenboom

Langs het bos loopt de Passageule, een voormalige kreek.

Tijdens de Tachtigjarige Oorlog hoorde de Passageule bij het verdedigingswerk van de Staatsen en daarom wordt de Passageule ook wel Passageule-Linie genoemd.

Het Pontebos is niet groot en om aan onze kilometers te komen, liepen we het grootste deel van de wandeling die we maakten door de polder. Aan de rand van het bos was dit mooie veld met bloemen:

Het is goed te zien dat het al lange tijd droog is: het gras op de foto hieronder had mooi groen moeten zijn, maar het lijkt nu wel hooi.

Gelukkig ziet het er niet overal zo dor uit en dat zal ook wel komen doordat de boeren hun land beregenen. 

Omdat we ook een stuk door België liepen, zijn we verschillende grenspalen gepasseerd:

Langs de grens tussen Nederland en België staan 401 van dit soort grenspalen.

Het was warm en ik was niet zo heel erg fit, maar we liepen toch nog een rondje van tien kilometer. Het was fijn dat er wat wind stond. Voor vandaag wordt een beetje regen verwacht, maar op de weer-app staat inmiddels alweer minder regen dan dat er gisteren opstond. Het zal me benieuwen of er überhaupt wat neerslag van enige betekenis zal vallen. Regen is overal heel erg welkom.

drie jaar

Daar komt Moppie:

Morgen is het drie jaar geleden dat ze in onze badkamer in de wasmand geboren werd. 

😻 😻 😻 😻 😻

Een collega werd deze week zestig en samen met een paar andere collega's ben ik op een avond, op ons werk, de boel wezen versieren. Later in de week gingen we naar een surpriseparty toe, die voor dezelfde jarige collega door haar kinderen georganiseerd was. Het waren een paar feestelijke dagen en de jarige collega kan terugkijken op een onvergetelijke verjaardag!

🥳 🥳 🥳 🥳 🥳

En verder? Man en ik waren op zoek naar vakantiehuisjes in Frankrijk voor onze vakantie in september. Het eerste vakantiehuisje in de Vogezen is geboekt. Het tweede huisje, dat iets zuidelijker in Frankrijk zal zijn, gaan we vandaag boeken.

 We zijn al vaak in Frankrijk op vakantie geweest en nu kijken we weer op een andere manier naar een vakantiebestemming dan vroeger. Nu kijken we of het ergens fijn is om wandelingen te maken, vroeger planden we de vakanties voor de kinderen. En voordat we kinderen hadden reden we gewoon op de bonnenfooi en zagen we wel waar we terechtkwamen. We hadden een tent en omdat we toen ook buiten het hoogseizoen om vakantie hadden, was er altijd wel ergens een camping te vinden waar plaats was. Nu hebben we ook pas na de zomervakanties vrij, maar op de bonnefooi reizen doen we niet meer en we boeken liever van tevoren een huisje. Dan weten we tenminste zeker dat een huisje en de omgeving aan onze wensen voldoen. 

bakfiets

Laatst was ik op puppykraamvisite bij deze kleine jongen:

Nou ja, zo klein is hij nou ook weer niet en het gaat beslist een grote hond worden, maar nu is het nog een baby'tje. Zijn baasje, mijn schoonzus, leek het wel leuk om een hondenbakfiets aan te schaffen en ze vond online een goede tweedehandse. Ze had gevraagd of ze onze aanhangwagen mocht lenen, waarmee ze de bakfiets kon vervoeren en gistermiddag kwam ze daar om. Omdat ze helemaal naar Rotterdam moest, leek het me voor haar wel gezellig om met haar mee te rijden, dan konden we onderweg lekker kletsen. Schoonzus was blij met mijn aanbod en zo reden wij gisteren dus samen naar Rotterdam. Achteraf gezien was het ook wel handig dat ik mee was, want op de plaats van bestemming moest ze een hoop draai- en keerwerk met de auto plus aanhanger doen en zo kon ik aanwijzingen geven. 

Naar Rotterdam toe was het druk op de weg en er waren files, onder andere vanwege een openstaande brug. Er was ook veel politie op de weg en die hadden ons allemaal kunnen aanhouden, want in Rotterdam kwamen we er pas achter dat de kentekenplaat niet op de aanhanger zat... Stelletje mutsen dat wij zijn! Op de terugweg zat hij er wel op, hoor :) 

Schoonzus deed een proefritje op de bakfiets, de verkoper gaf aanwijzingen en hij was zo vriendelijk om samen met zijn buurman de fiets in de aanhangwagen te tillen. Brave mensen! 

Omdat het ernaar uitzag dat ik niet op etenstijd terug thuis zou zijn, nodigde ik mezelf gewoon bij schoonzus uit om te blijven eten. Tja, die moest tenslotte ook nog eten ;) In overleg met haar dochter gingen we zelf pizza maken en zo zaten we halverwege de avond nog ieder onze eigen belegde pizza naar binnen te werken. Pas om tien uur was ik weer terug thuis! Maar het was een gezellige rit naar Rotterdam geweest en de pizza-avond was ook leuk. 

Schoonzus kan nu met de bakfiets gaan oefenen, want het is totaal anders fietsen dan op een gewone fiets. Ik hoop dat ze snel mooie ritjes samen met haar lieve hondje kan gaan maken. 

onbekend

Mijn moeder is inmiddels al anderhalf jaar overleden en tussen haar spullen zat een doosje met foto's van onbekende mensen, dat was tenminste wat op een bijgevoegd briefje geschreven stond. Deze foto's waren uit een album van een tante van mijn vader gekomen, tante Johanna. Tante Jo, zoals ze genoemd werd, leefde van 1895 tot 1968. Ze was schooljuffrouw in Middelburg en is nooit getrouwd geweest.

De foto's werden onder andere gemaakt door fotografen in Terneuzen, Vlissingen, Middelburg, Zierikzee, Maastricht, Amsterdam en Breda. Ook zitten er foto's uit Rochester in Amerika tussen. 

Niemand weet wie deze mensen waren. Mijn grootouders (tante Jo was de zus van mijn opa) wisten het niet, mijn ouders wisten het niet en mijn tante (van 97 jaar) weet het ook niet. En ik zit dus met een doosje foto's van mensen die waarschijnlijk allang niet meer leven en die niemand wil hebben. De foto's zien er ook allemaal niet meer zo geweldig uit en sommige zijn ook best wel aangetast. 

Omdat ik weggooien toch wel zonde vind, ga ik ze binnenkort maar meenemen naar een rommelmarkt. Misschien kan ik een liefhebber er blij mee maken. Mocht ik ze toch niet kwijtraken op de rommelmarkt, dan kan ik ze nog naar een verzamelaar van brocante brengen, maar daar houdt het voor mij dan ook op. Verder heb ik ook geen zin om er meer tijd en energie in te steken, want dat doet de rest van mijn familie ook niet. Die riepen gelijk al dat ik de foto's maar moest weggooien. En weg gaan ze, maar ik geef ze nog een kleine kans door ze niet zomaar tussen het oud papier te steken. 

schorrenland

 Het was een bewolkte ochtend toen ik zaterdag naar de kust reed.

Ik schreef dat ik rozenbottels was wezen plukken en ik ging daarna ook nog een stukje langs de Westerschelde lopen. Gewapend met mijn camera, want in de Paulinapolder waar ik was, is het buitendijks altijd wel mooi. Vroeger was hier nog een strook strand, maar ondertussen is het vrijwel helemaal een schorrengebied geworden. 

Het vertakte plantje op de voorgrond is zeekraal:

 Zeekraal is eetbaar, maar omdat het een beschermde plant is, is zelf plukken streng verboden. De boete is hoog en plukken heb ik dus ook niet gedaan. 

Ik vind de heldergroene kleur van zeekraal altijd best wel opvalland.

Jacobskruiskruid

Wilgenroosje

Grote kaardenbol

De zeedijken worden hier altijd door schapen begrazen.

Na de Paulinapolder reed ik naar de Plaskreek bij Hoofdplaat.

Links grauwe ganzen en rechts brandganzen

Overvliegende scholeksters:

Helaas werd het geen scherpe foto, maar ik ben allang blij dat deze nog wel redelijk gelukt is.

Boomleeuwerik

Bij de Plaskreek ging ik ook nog even de zeedijk over.

De rode valeriaan kleurde de dijk.

Wulp

"Mama!" roept deze jonge kokmeeuw:

Gevonden!

Scholekster

Met de rozenbottels en een hoop foto's kwam ik later weer thuis, tevreden met alles wat er die ochtend allemaal op mijn pad en voor mijn lens gekomen was.

Sindy

Laatst had ik een zomerbroek genaaid en die was eigenlijk best wel goed gelukt. Ik besloot om een selfie te maken met mijn broek aan en vervolgens vroeg ik aan ChatGPT om een Barbiepop van mij te maken. Ik doe dat wel vaker en dan tovert AI me gewoon tot een Barbie om met de achtergrond van de foto. Nu deed ChatGPT het anders en werd het een Barbie in een doosje:

Lijk ik er op? Haha, was het maar waar!

De broek, de blouse, de schoenen en het horloge kloppen, maar dat is dan ook het enige!

Gek genoeg heb ik ook wel zo'n soort roze beker en een roze tas, maar dat wist ChatGPT niet. 

En dit vind ik ook wel leuk:

Ik ga Barbie verder maar gewoon in het doosje laten zitten, een Barbiekind ben ik namelijk nooit geweest. Mijn zus had een Barbie en ik had een Sindy en die Sindy is al zeker vijftig jaar goed bewaard gebleven:

Ze hoefde er niet bloot bij te lopen, want ze had genoeg kleding. De meeste kleding is zelf gemaakt: het brei- en haakwerk deed mijn moeder en de genaaide dingen deden mijn moeder en ik samen. Je ziet dat kleding naaien er bij mij al vroeg inzat, wel op poppengrootte wat misschien nog wel lastiger is dan grote kledingstukken naaien. Ik had ook een kindernaaimachine. Pas op mijn zestiende leerde ik op een gewone naaimachine grotemensenkleding naaien.

wildplukken

Een paar jaar geleden deed ik mee met een wildplukwandeling: klik! Sindsdien pluk ik soms in de natuur, maar eigenlijk nog het meeste in mijn eigen tuin.

Nu ging ik op pad om elders rozenbottels te plukken, want die heb ik zelf niet.

Wildplukken is eigenlijk illegaal, maar het wordt meestal wel gedoogd. Zolang je geen grote hoeveelheden plukt en nog genoeg voor de dieren laat hangen, is het meestal geen probleem. Het waren daarom ook niet zo heel veel rozenbottels die ik mee naar huis nam.

Thuis liet ik ze eerst in zout water staan, zodat eventuele beestjes eruit kwamen. Daarna kookte ik ze twintig minuten en vervolgens gingen ze door de passeviet (passeerzeef). Het is wel even een werkje, hoor... Ik hield er zes kleine porties rozenbottelpuree aan over.

Het vriesvak waar ik alle kleine doosjes gekookt fruit in bewaar begint alweer aardig vol te raken: 

Naast de rozenbottelpuree bevatten de doosjes gekookte morellen, bramen en vlierbessen. Ik eet iedere morgen een smoothie en naast vers fruit (en groente) doe ik daar regelmatig de inhoud van zo'n doosje door. Door mijn smoothie doe ik ook bijna iedere keer een paar paardenbloemblaadjes of klaver of blaadjes van madeliefjes. Dat is ook iets wat ik sinds die wildplukwandeling doe. 

Tijdens komende wandelingen zal ik misschien nog wel bramen en de besjes van de duindoorn plukken. In mijn rugzak zit een kleine broodtrommel voor als ik iets mocht tegenkomen. Vlierbessen heb ik zelf volop in de tuin en daarvan beginnen de besjes nu rijp te worden. Met het plukken en koken van deze besjes ben ik de komende tijd wel weer even zoet.

🍒 🍒 🍒 🍒 🍒

Ps. er zijn soms onderwerpen waar ik ooit eerder over scheef, maar er komen in de loop der tijd vast wel nieuwe lezers bij en die kennen mijn voorgaande verhalen misschien niet. Vandaar dat ik weleens dingen vertel, waarover ik het al eerder had.