uitkijktoren

Hier in de Noordelijke Vogezen weten ze wel hoe ze wandelpaden moeten aangeven:

En ook tijdens een wandeling hebben ze niet op bordjes bespaard. Dat is wel fijn.

Manlief vroeg 's morgens of ik nog last van spierpijn had en nee, het was de eerste dag dat ik zonder pijnlijke kuiten opgestaan was. Mooi, vond hij, want we gingen naar de top van de hoogste berg in deze regio wandelen. Net als de wandelingen thuis beslist de ene keer manlief waar we gaan wandelen en de andere keer is het mijn beurt. We overleggen het wel met elkaar, want de ander moet het natuurlijk ook wel leuk vinden.

Hier zie je alvast de hoogtegrafiek van onze wandeling en ook dat de weg naar de top best wel een stevige klim was:

(Bron: GeoTracker)

Het viel ook niet mee, maar op het gemak en met de nodige uitblaasmomenten, kwamen we er ook wel. Vergeleken met de bergen in de Alpen is deze berg misschien een heuveltje, maar toch is het wel degelijk een berg. En ik was allang blij dat deze berg niet hoger was.

Boven op de berg stond een uitkijktoren:

De toren werd ooit gebouwd om wandelaars een panoramisch uitzicht te bieden.

Natuurlijk beklommen wij de 128 treden van de wenteltrap, want wij houden wel van uitzichten. Op de trap was het donker en we deden de zaklamp van onze telefoons aan. Ik vond het ook best wel een enge trap door de uitgesleten treden en het losse zand dat er op lag. 

Helaas was het niet helder en konden we niet ver kijken, maar toch was het mooi.  

Toen we het boven wel gezien hadden en onderweg naar beneden waren, hoorden we stemmen onder aan de trap. We hebben veel herrie gemaakt zodat die andere mensen nog niet naar boven zouden gaan, want we wilden geen tegenliggers op de smalle trap. Gelukkig begrepen ze het. 

Ik luister altijd naar vogels en als ik een geluid niet gelijk herken, zet ik de Merlin Bird-app aan en deze keer liet de middelste bonte specht van zich horen, tijdens onze wandeling. In Frankrijk is de vogel niet zeldzaam, maar bij ons is hij dat wel. Het was daarom leuk om hem eens te horen.

(Bron: Merlin Bird)

We zagen ook nog een hert.

(Bron: GeoTracker)

Dertien kilometer liepen we. 

Na vier dagen in de bergen wandelen zijn mijn benen al een beetje gewend aan het klimmen en dalen. Nu mijn conditie nog.

citadel

Op een half uur rijden vanaf ons huisje is het stadje Bitche en daar staat een grote citadel.

Er is een parkeerterrein bij de citadel, maar wij parkeerden de auto in het stadje zelf. Zo zagen we tenminste ook nog andere dingen, tijdens de wandeling naar de citadel toe. Wat dacht je bijvoorbeeld van dit doorkijkje:

Of dit huis dat in Art-nouveaustijl is gebouwd:

En de etalage van de kringloopwinkel:

Oef, wat een prijzen! Misschien zijn het wel bijzondere dingen, maar ik zou het er niet voor over hebben!

In de citadel leer je, door middel van een audiotour van een uur, het verhaal over de belegering in 1870 door Pruisische troepen in de Frans-Duitse Oorlog. Er vielen aan Franse en Duitse kant veel slachtoffers.

Hoewel de filmbeelden die je er bij te zien krijgt soms erg donker en daardoor slecht te zien zijn, was het verhaal duidelijk. Het maakte indruk op me. 

Aan de voet van de citadel is de Tuin voor Vrede.

Een mooi en goed onderhouden stukje groen.

We hadden onze wandelschoenen in de auto gelegd met de gedachte om na het bezoek aan de citadel nog ergens te gaan wandelen, maar we zijn lang in de citadel en in de tuin geweest. Tegen de tijd dat we bij de auto terug waren hadden we al zeven kilometer gelopen en was het al na vieren. We zijn daarom maar terug naar ons huisje gereden. Aan het begin van de avond trok een onweersbui over, die een einde aan de hitte maakte. 

ruïne

De resten van een Château de Ramstein:

We parkeerden de auto in de buurt en hadden van daaraf met een korte wandeling bij de ruïne kunnen komen, maar dat deden we niet. Wij maakten er een wandeling van acht kilometer van. 

Het ging warm worden (31℃), dat wisten we, maar doordat de wandeling voor zeker 98% door het bos ging, merkten wij niks van de warmte. Het was echt aangenaam. 

We zijn in de Noord-Vogezen en het gebergte bestaat hier uit roze/rode bontzandsteen.

En dat kan er indrukweekend uitzien:

Tijdens de wandeling kwamen we een paar rotsformaties en pilaren tegen:

Ze werden gevormd door erosie: de zachte buitenlaag verdween en de hardere kern van de rots bleef over, waardoor de grillige rotswanden en pilaren ontstonden. 

En zie de wortels van deze boom eens:

Bijzonder dat de boom zo kon groeien!

We zijn hier natuurlijk buiten het hoogseizoen en het is niet druk, maar ik denk dat de Noord-Vogezen toch een stuk minder toeristisch is dan andere delen van de Vogezen. Gek eigenlijk, want het is hier wel heel erg mooi. We zijn hier maar een week en we hebben er nu al een beetje spijt van dat we niet voor langer geboekt hebben. Het is echt een gebied om te onthouden en om nog eens naar terug te komen.

in de buurt

De dag begon donker en stil, zo midden in het bos. Ik had gehoopt uilen te horen, maar helaas lieten die het afweten. Wel was er een mooie sterrenhemel:

Het beloofde een warme dag te worden en daarom vertrokken we al vroeg voor een wandeling, zodat we later op het heetst van de dag in de tuin van het huisje konden bivakkeren. 

De eigenaar van het huisje had gezegd dat we het hek van de tuin gerust open konden laten, maar ik wil het toch niet op mijn geweten hebben dat de tuin omgewroet wordt door wilde zwijnen. We sluiten daarom gewoon het hek. Tijdens de wandeling zagen we in het bos genoeg plaatsen waar wilde zwijnen de grond omgewoeld hadden.

Sporen van een ree.

Het landschap hier is niet ruig, tenminste wat wij er tot nu toe van gezien hebben. 

Toch voelen we goed onze benen, door de stijgingen die we moeten maken en die we niet gewend zijn. 

Reipertswiller

Chapelle Saint-Wendelin in Wildenguth.

In de tuin van ons huisje zitten de asters vol met citroenvlinders.

Dan is het toch maar weer goed dat ik mijn statief meegenomen heb, zodat ik de vlinders mooi kan fotograferen.

Vandaag wordt het hier 31℃, we gaan daarom ook vandaag weer vroeg op pad.

Ps. mijn post van gisteren was weer eens niet geüpdatet 😡 

Hopelijk komt deze wel in de leeslijsten te staan.

 

gelezen

De laatste vier boeken die ik gelezen heb:

(Bron: Hebban)

En hiermee staat het aantal gelezen boeken dit jaar al op 23, wat best veel is voor mijn doen. Jarenlang las ik boeken van voornamelijk Nederlandse en Vlaamse auteurs, maar dat heb ik losgelaten en nu lees ik ook vaker boeken van buitenlandse schrijvers. 

🍰 🍰 🍰 🍰 🍰

Mijn oudste broer is vrijdag zeventig geworden en hij wil zijn verjaardag groots vieren, alleen zal dat waarschijnlijk pas in januari zijn. Vanwege gezondheidsklachten van zijn schoondochter gaat het hele feest nu even niet door. We vonden het jammer voor mijn broer en daarom hebben wij (man, zoon, ik) en een vriendin mijn broer mee uit eten genomen. Het werd een gezellige avond en mijn broer heeft enorm van het etentje en ons gezelschap genoten.

🌲 🌲 🌲 🌲 🌲

En verder...zijn we neergestreken in een huisje in de Vogezen in Frankrijk.

We zitten op een grote lap grond in het bos op een mooi plekje. Waar we zelf wonen is het rustig, maar hier hoor of zie je helemaal niks.

Conny, bedankt voor je e-mail. Ik wilde je terugschrijven, maar Outlook verzendt mijn e-mails niet. Geen idee of dat aan mijn laptop of aan de Vogezen ligt.

En verder iedereen bedankt voor de lieve berichten gisteren 😘

drie jaar

Daar komt Moppie:

Morgen is het drie jaar geleden dat ze in onze badkamer in de wasmand geboren werd. 

😻 😻 😻 😻 😻

Een collega werd deze week zestig en samen met een paar andere collega's ben ik op een avond, op ons werk, de boel wezen versieren. Later in de week gingen we naar een surpriseparty toe, die voor dezelfde jarige collega door haar kinderen georganiseerd was. Het waren een paar feestelijke dagen en de jarige collega kan terugkijken op een onvergetelijke verjaardag!

🥳 🥳 🥳 🥳 🥳

En verder? Man en ik waren op zoek naar vakantiehuisjes in Frankrijk voor onze vakantie in september. Het eerste vakantiehuisje in de Vogezen is geboekt. Het tweede huisje, dat iets zuidelijker in Frankrijk zal zijn, gaan we vandaag boeken.

 We zijn al vaak in Frankrijk op vakantie geweest en nu kijken we weer op een andere manier naar een vakantiebestemming dan vroeger. Nu kijken we of het ergens fijn is om wandelingen te maken, vroeger planden we de vakanties voor de kinderen. En voordat we kinderen hadden reden we gewoon op de bonnenfooi en zagen we wel waar we terechtkwamen. We hadden een tent en omdat we toen ook buiten het hoogseizoen om vakantie hadden, was er altijd wel ergens een camping te vinden waar plaats was. Nu hebben we ook pas na de zomervakanties vrij, maar op de bonnefooi reizen doen we niet meer en we boeken liever van tevoren een huisje. Dan weten we tenminste zeker dat een huisje en de omgeving aan onze wensen voldoen. 

hazelworm

Zoals ik al eerder schreef waren wij tijdens onze wandelingen in de Ardennen geen wild tegengekomen. Wel zagen we een hazelworm en daar was ik minstens zo blij mee, want die had ik nog nooit gezien.

Een hazelworm is een hagedis zonder pootjes waardoor hij op een (kleine) slang lijkt, maar het diertje is niet gevaarlijk. Zo bijt een hazelworm niet en is hij ook niet giftig.

In Nederland komt de hazelworm ook voor en wel in alle provincies, alleen in Zeeland niet. Het was leuk om er opeens zomaar eentje te zien. 

🦎 🦎 🦎 🦎 🦎

Manlief en ik hadden twee weken vakantie en nu gaan we weer aan het werk. Vakantie is fijn, maar de collega's zien is ook weer leuk. En in mijn geval is het ook weer fijn om naar de bewoners te gaan. Wij gaan nu de hele zomer werken en als alle collega's weer terug van vakantie zijn, hebben wij nog de derde week van onze zomervakantie en daarachter ook gelijk een week herfstvakantie.