Posts tonen met het label AI. Alle posts tonen
Posts tonen met het label AI. Alle posts tonen

zaterdag, september 05, 2026

medisch praatje

 Sinds eind juni heb ik last van mijn buik: een opgeblazen buik, gasvorming, oprispingen, buikpijn, de hele dag door ontlasting en daarnaast ben ik moe. Ik wachtte geduldig af tot het overging, maar dat deed het niet en daarom klopte ik een paar weken geleden toch maar eens bij de huisarts aan. "Wat wil je zelf?" vroeg de huisarts. Nou, stuur mij maar door naar de Maag- darm- en leverspecialist en voor mijn part doet die een darmonderzoek. Het is namelijk niet goed en ik verwacht dat ik weer een darmontsteking heb. Al veertig jaar heb ik een chronische darmziekte, de Ziekte van Crohn. Elf jaar geleden heb ik een darmoperatie gehad en daarna ging het tot nu toe goed, maar er zit nu dus duidelijk weer iets te wroeten van binnen. Een afspraak bij de Maag- darm- en leverspecialist is gemaakt en in oktober kan ik daar terecht.

Ik woon in Nederland, maar veel mensen van hier gaan naar Knokke (Belgiรซ) naar het ziekenhuis. Als je iets mankeert en je klopt in Knokke bij het ziekenhuis aan, dan word je daar gelijk geholpen. En natuurlijk waren er nu ook alweer gelijk een paar mensen die riepen, dat ik niet tot half oktober moet wachten en dat ik naar Knokke moet gaan, maar dat doe ik niet. In het ziekenhuis hier in Nederland is mijn dossier en hier kennen ze me. Daarnaast zou ik me dan in Knokke bij de Spoedeisend hulp moeten melden en wat ik heb valt niet onder spoed. 

Toevallig kwam ik onlangs mijn eigen Maag- darm- en leverspecialist tijdens een wandeling tegen en ze vroeg hoe het met me ging, want ze had mijn doorverwijzing gezien. Zelf was ik er niet over begonnen, want het was haar vrije dag en ik kan me voorstellen dat zij ook graag van haar vrije tijd wil genieten. Ze zei dat als het opeens toch slechter met me gaat en ik eerder wil komen, ik van haar gelijk naar het ziekenhuis mag bellen. Dat vind ik echt enorm lief van haar.

๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š

Toen ik voor mijn darmproblemen bij de huisarts was, heeft deze ook nog naar mijn nek gekeken. Ik heb artrose in mijn nek en ook last van de monnikskapspier. Dat is een ruitvormige spier die vanaf mijn nek naar mijn schouders en naar het midden van mijn rug loopt. De huisarts gaf het advies om naar mensendiecktherapie te gaan om te werken aan een betere houding en dat ga ik zeker doen, maar dan pas later op het jaar, want dat komt me net even iets beter uit. 

๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š๐Ÿ’Š

En dat was weer even een medisch praatje! Soms is het weleens nodig om het erover te hebben, toch zeker als het allemaal weer te veel mijn leven beheerst. 

zondag, juli 19, 2026

Sindy

Laatst had ik een zomerbroek genaaid en die was eigenlijk best wel goed gelukt. Ik besloot om een selfie te maken met mijn broek aan en vervolgens vroeg ik aan ChatGPT om een Barbiepop van mij te maken. Ik doe dat wel vaker en dan tovert AI me gewoon tot een Barbie om met de achtergrond van de foto. Nu deed ChatGPT het anders en werd het een Barbie in een doosje:


Lijk ik er op? Haha, was het maar waar!
De broek, de blouse, de schoenen en het horloge kloppen, maar dat is dan ook het enige!
Gek genoeg heb ik ook wel zo'n soort roze beker en een roze tas, maar dat wist ChatGPT niet. 

En dit vind ik ook wel leuk:


Ik ga Barbie verder maar gewoon in het doosje laten zitten, een Barbiekind ben ik namelijk nooit geweest. Mijn zus had een Barbie en ik had een Sindy en die Sindy is al zeker vijftig jaar goed bewaard gebleven:



Ze hoefde er niet bloot bij te lopen, want ze had genoeg kleding. De meeste kleding is zelf gemaakt: het brei- en haakwerk deed mijn moeder en de genaaide dingen deden mijn moeder en ik samen. Je ziet dat kleding naaien er bij mij al vroeg inzat, wel op poppengrootte wat misschien nog wel lastiger is dan grote kledingstukken naaien. Ik had ook een kindernaaimachine. Pas op mijn zestiende leerde ik op een gewone naaimachine grotemensenkleding naaien.