rommelmarkten

Vroeger was in ons huis de badkamer beneden. Het waren een inloopdouche en een wastafel in een smalle ruimte en meer was het niet. Negenentwintig jaar geleden heeft manlief boven een badkamer gemaakt en sindsdien is de oude badkamer een inloopvoorraadkast. Er zijn rekken in gemaakt en we bewaren daar voedingsmiddelen en verder ook nog een heleboel andere spullen. Omdat binnenkort deze ruimte leeg moet omdat er een nieuw raampje geplaatst zal worden, ruimde ik een tijd geleden deze ruimte alvast een beetje op. Er konden heel veel spullen weg en wat er nog fatsoenlijk uitzag, zette ik klaar om te verkopen op een rommelmarkt.

Tussen alle werkzaamheden door, deed manlief nog een werkje voor me in de garage. De wasdroger stond bovenop een hoge koelkast en dat begon een steeds groter probleem voor mij te worden. Ik ben niet zo lang en ik had altijd al een opstapje nodig om het wasgoed in en uit de droger te doen. Vooral het legen van de waterbak vond ik steeds lastiger worden en ik vroeg manlief om de wasdroger ergens anders te zetten, maar daarvoor moest wel de halve garage op de schop om ruimte te creëren. Na veel passen en meten, een kastje eruit en wat andere apparaten verschuiven, kwam de wasdroger op de vloer te staan. Het was voor mij gelijk een aanleiding om de garage ook maar op te ruimen. En ook daar kwamen spullen uit die ik nog wel kon verkopen.

Van de week stalde ik alles op een zeiltje op de rommelmarkt uit. Zo heel erg veel dingen waren het niet en ik vroeg overal maar vijftig cent of een euro voor en de opbrengst na een dagje op de rommelmarkt staan was toch nog zestig euro. Ik had van tevoren gezegd dat ik al tevreden zou zijn met vijftig euro, maar het werden er dus tien meer. En verder was het een hele erge gezellige dag: ik stond samen met een paar familieleden, er liepen veel bekenden langs en ook veel onbekenden waar ik leuk contact mee had. 

Met een vriendin ging ik naar een andere rommelmarkt toe en deze keer niet om zelf te zitten, maar om een rondje over de markt te lopen. Na twee dagen rommelmarkt kwam ik tot de conclusie dat de rommelmarkten van nu niet meer zo groot als die van vroeger zijn. Zou dat komen doordat er steeds meer kringloopwinkels zijn of dat mensen liever hun spullen op Vinted verkopen? 

Bij iemand die heel veel reisgidsen verkocht, scharrelde ik deze twee boekjes op:

En voor deze puzzel kon je ooit bij de supermarkt sparen:

Dat heb ik toen niet gedaan en nu vond ik hem toch.

Met de opbrengst van de ene en de koopjes op de andere rommelmarkt ben ik tevreden. Morgen (zaterdag 8-8) is er in Breskens een grote rommelmarkt en ik twijfel nog of ik een rondje ga lopen... ik zie wel. 

kilometers

De kilometerstand van mij auto:

124.000, wat een mooi rond getal! Ik moest er gewoon een foto van maken!

Een paar weken terug werd mijn auto gekeurd en alles was in orde en ik kan er weer een jaartje mee rijden, als het goed is. Ik ben de tweede eigenaar van deze auto en de vorige eigenaar was iemand die er niet veel kilometers mee gemaakt heeft en ik rij inmiddels ook niet veel meer. Er zijn jaren geweest dat ik rond de 20.000 km per jaar reed, maar dat is allang niet meer zo. Ik rijd kleine stukjes hier in de buurt en af en toe maak ik een langere autorit om het autorijden bij te houden. Ik vind het namelijk wel belangrijk dat ik goed bij kan blijven in het verkeer, ook op wegen waar het een stuk drukker is dan hier. Waar ik woon is namelijk niet zo veel verkeer. Nu in het zomerseizoen is het wel iets drukker, maar dan nog is het nog steeds niet echt druk.

Dit is mijn zevende auto. Mijn laatste twee auto's waren vrij jong toen ik ze kocht, maar de auto's daarvoor waren allemaal al tien jaar of ouder. Die waren goedkoper in aanschaf, want toen zaten we financieel een stuk krapper dan nu. Ik heb ook altijd maar één echt spaardoel gehad en dat was sparen voor een auto. 

Naast mijn auto staan er nog twee auto's voor de deur: van man en van zoon. De auto van manlief is een auto van de zaak en hij rijdt er ongeveer 30.000 km per jaar mee. Die maakt dus wel heel veel kilometers. De auto van zoonlief is een eigen auto en ik vind het altijd zo leuk om te vertellen (en het is ook niet de eerste keer dat ik dit op mijn weblog vertel), maar dat autootje is een jaar jonger dan zoonlief. Zoon is nu 28 en zijn auto is 27 jaar. 

deuren

Flitsen en gerommel in de verte, een donkere lucht en volgens buienradar gingen we regen krijgen, maar helaas... na wekenlang droogte trok ook nu de bui weer langs, zonder dat er regen viel.

Er wordt hier nog altijd geklust en na negen ramen vervangen te hebben, hebben man en zoon nu ook de voor- en achterdeur geplaatst.

Hierna volgen nog vier ramen: twee keukenramen en de raampjes van de wc en de vroegere badkamer, waar nu de inloopvoorraadkast is. En als alle ramen en deuren vervangen zijn, volgt de afwerking.

Op 16 augustus is het drieëndertig jaar geleden dat we dit huis kochten. De voordeur had altijd alleen maar een deurklink en als de deur niet op slot gedraaid werd, kon je zo binnenstappen. De nieuwe voordeur valt wel in het slot als je hem dichtdoet en dat wordt wel even wennen. Ik ben benieuwd wie zich als eerste zal buitensluiten... 

boeket

"Wil je even gaan kijken?" vroeg manlief toen we langs de pluktuin van IJzendijke (Watervlietseweg) reden. Natuurlijk wilde ik dat wel! Ik las de info bij de ingang van de tuin, betaalde negen euro en liep naar het boompje middenin de tuin, waar snoeischaren lagen. Vervolgens plukte ik een boeket met bloemen die nog maar net open waren of in de knop stonden. Regel is dat het boeket dat je plukt in één hand past.

Omdat ik bloemen knipte voor mijn hoge vaas, zocht ik alleen bloemen met lange stelen zoals dahlia's en cosmea's. 

En ik maakte foto's, want dat hoort er natuurlijk ook bij.

Ik heb wel al eens verteld dat ik naar aanleiding van een bezoek aan een pluktuin, mijn tuin ook vol met bloemen gezet heb. Ik heb nog steeds heel veel bloemen, maar door de droogte staat het er nu allemaal niet zo florissant bij. In deze pluktuin was een irrigatiesysteem in de bloembedden aangelegd en daardoor deed alles het goed.

Ik plukte een mooi boeket bij elkaar.

Thuis heb ik mijn boeket eerst even in een emmer water gezet en pas later in de vaas en na een nachtje in huis, waar het best koel was, stonden de bloemen er mooi recht bij. 

wandelen en kringloopwinkel

Manlief en ik bedenken om de beurt waar we gaan wandelen. Vorige week mocht hij de wandeling bedenken en deze keer was het weer mijn beurt. Ik vond dat het alweer lang geleden was, dat we in Eeklo in Provinciaal Domein Het Leen geweest waren. Ik zocht het even op en de laatste keer dat wij daar waren was in januari 2022. 

Het Leen is een bos waar je heerlijk kunt wandelen, in totaal zou er 36 km aan wandelpaden zijn. Wij hielden het bij een rondje van 8 km. Ook om te fietsen is het Leen geschikt.

De temperatuur was aangenaam in het bos en je zou wel verwachten dat meer mensen de verkoeling van het bos op zouden zoeken, maar we zijn toch niet veel andere mensen tegengekomen. Natuurlijk is het overal vakantie en zijn veel mensen weg en misschien zoeken anderen toch sneller de kust op. Wij vonden het niet erg dat het zo rustig was. 

De adelaarsvarens vinden Het Leen ook vast fijn, want ze stonden er allemaal lekker fris bij. De plant kan wel tot 2,5 meter hoog worden.

Koninginnekruid

We liepen niet alleen door het bos, maar ook een stuk langs de rand ervan en daar was het gele boerenwormkruid sterk vertegenwoordigd.

Boerenwormkruid

De besjes van de lijsterbes zien er hierboven rood uit, maar de juiste kleur is oranje zoals op de foto hieronder.

Zeker dertig jaar geleden waren wij in de Auvergne in Frankrijk op vakantie en daar stonden mooie bomen in een bos. Eigenlijk wilden we die boom ook wel in onze tuin... We zijn toen zo brutaal geweest om een stekje mee naar huis te nemen. Eenmaal thuis bleek het om een lijsterbes te gaan, een boom die je hier bij ons ook gewoon overal tegenkomt! Zo bijzonder was ons stekje dus helemaal niet. Na al die jaren is dat kleine stekje van toen uitgegroeid tot een grote boom, maar nog altijd als we een lijsterbes zien zeggen we tegen elkaar "weet je nog, ons stekje uit de Auvergne?"

Bij het Leen is ook een arboretum en daar hebben we deze keer maar een heel klein stuk van gezien. We gaan daar liever in het voorjaar kijken als er meer bloemen zijn. Maar onderstaande plant wil ik wel laten zien:

Het is de pindakaasplant... ik had daar nog nooit van gehoord! Als je het blad kneust schijn het naar pindakaas te ruiken.

 Ik was daar in het arboretum verder nogal in de ban van een ouder iemand die drie kinderen meehad. Eén van de kinderen schold een andere steeds voor k*tkind uit. De oudere dame zei er niks van, ik ook niet want het waren mijn kinderen niet en ik had geen zin om me er mee te bemoeien. Waren het wel mijn kinderen geweest, dan had ik ze allang met hun koppen tegen elkaar geslagen... bij wijze van spreken dan, hè. 

Onderstaande foto nam ik met mijn gsm:

Het is een reuzensequoia of mammoetboom. Van nature komt deze boom in Californië in de Sierra Nevada voor, waar de grootste boom 83 meter hoog is en het breedste deel van de stam heeft een omtrek van 31 meter. Het duurt duizenden jaren voordat een boom zo groot is. 

🌳 🌳 🌳 🌳 🌳

Voordat we naar Het Leen gingen, stapten we eerst nog even bij de kringloopwinkel binnen. Manlief kocht een paar boeken en ik een jurk.

Thuis heb ik de jurk eerst gewassen en vervolgens heb ik de overslag dichtgenaaid, zodat die niet meer openvalt. Dat openvallen was misschien ook wel de reden waarom de vorige eigenaar de jurk weggedaan heeft. Het ziet er niet uit alsof de jurk veel gedragen is.

werk en warmte

Al twee keer had ik een bericht geschreven en ik had beide berichten ook weer gewist. Het ging over mijn werk en ik schrijf niet zo graag over mijn werk. O jawel, over de leuke dingen kan ik van alles vertellen, maar nu was het toch een ander soort verhaal. Toen het van de week boven de dertig graden was, liet onze vakantiehulp weten dat ze niet kwam, want ze vond het te warm om te werken. En natuurlijk vind ik daar van alles van en vooral dat je zoiets niet tegenover de bewoners en je collega's kan maken. Het was een erg domme en egoïstische zet van deze vakantiehulp. In mijn eerdere berichten had ik er meer over geschreven, maar deze beknopte versie is eigenlijk net zo duidelijk.  

Op het werk rollen we van het ene hitteprotocol in het andere en het is gek, maar ondanks dat het erg warm is, wen ik er wel aan. We laten de zwaardere werkjes liggen en er wordt iets vaker pauze gehouden. Bij ons worden de bewoners trouwens wel gedoucht, anders zouden ze wekenlang niet onder de douche gaan als je het hitteprotocol strikt opvolgt. Omdat douchen in een kleine benauwde ruimte en met warm water plaatsvindt, is het voor het zorgpersoneel beter om tijdens een hittegolf de bewoners/cliënten/patiënten niet te douchen. Er vinden per dag ook meerdere douchebeurten achter elkaar plaats, wat het allemaal nog warmer en zwaarder maakt. Toch staat bij ons het belang van de bewoner voorop en vinden de douchebeurten wel gewoon plaats.

Naast mijn werk heb ik van de week gewandeld, gelezen en getuinierd. Bij de Action kocht ik een hoofdlamp zodat ik ook goed kan lezen als het wat donker is en ik een papieren boek lees. Vaak lees ik op mijn telefoon via de Fluister-app, maar de afgelopen weken las ik toch een paar gewone boeken. Manlief klaagde gelijk dat hij verblind werd door mijn hoofdlampje, dus ik ga nu met mijn rug naar hem toe zitten. Haha, lekker gezellig!

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!

brand

 De natuurbranden in Spanje en Frankrijk eisten al levens van mensen en dieren en veel mensen zagen hun huis en bezittingen in vlammen opgaan. Voor wie naar deze landen op reis gaat, is het raadzaam om op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken het actuele reisadvies te volgen.

Op Google Maps kun je eveneens zien waar de natuurbranden zijn: ga op Google Maps naar het vakje 'lagen', zoals hier links onderaan op het kaartje, en klik dat aan.

Klik vervolgens op 'meer' en daarna kun je het icoontje 'natuurbranden' aanklikken. Op je telefoon zie je het icoontje gelijk als je 'lagen' hebt aangeklikt.

Je ziet dan waar de natuurbranden zijn en ook of sommige wegen hierdoor afgesloten zijn.

Natuurlijk is het slim om niet richting de gebieden waar de branden woeden te gaan, maar je zal maar familie hebben wonen in de buurt van een brand, of er zelf een huis hebben... En daarnaast kan dichterbij huis ook een natuurbrand ontstaan en dan is extra informatie ook handig.

🔥 🔥 🔥 🔥 🔥

Mijn laatste twee berichten werden weer eens niet of pas veel later geüpdatet. Blogger blijft helaas nog steeds vervelend doen. 

gelezen

Deze boeken las ik de afgelopen weken:

(Bron: Hebban)

Op het Zoutpad na, las ik deze boeken in de Fluister-app. Omdat Het Zoutpad niet in de app staat, kocht ik dit boek voor twee euro op Vinted. Toevallig vond ik het vervolg op dit boek, De Wilde Stilte, vorige week in de minibieb van Groede. 

Dat is dus fijn!

Ik ga alleen nog niet aan het boek beginnen, want ik wil eerst nog andere boeken lezen. Ik heb nog van alles liggen en ook in de Fluister-app heb ik boeken bewaard, waar ik wel benieuwd naar ben. Ik kan nog wel een tijdje voort en zo snel lees ik nou ook weer niet. Meestal kost het me ook moeite om gelijk in een verhaal te komen en vaak lees ik een paar bladzijden, om vervolgens het boek een paar dagen weg te leggen. Mijn broer vertelde dat hij precies hetzelfde had, ook hij kan vaak slecht in een verhaal komen.

Vorige week zondag wandelden we van Breskens naar Groede: manlief, mijn oudste broer, een vriendin en ik. We lunchten in het dorpje en met een grote omweg liepen we terug naar Breskens. Voordat we naar Breskens terugliepen keken mijn broer en ik in Groede nog even in de minibieb. Voor mijn broer zat er niks tussen de boeken, maar ik had dus wel prijs. 

bos en polder

We gingen naar het Pontebos toe.

Dat is een klein en nog niet zo'n oud bos ten zuiden van IJzendijke.

In het Pontebos lopen verschillende paden en er is een grote variëteit aan planten.

walnotenboom

Langs het bos loopt de Passageule, een voormalige kreek.

Tijdens de Tachtigjarige Oorlog hoorde de Passageule bij het verdedigingswerk van de Staatsen en daarom wordt de Passageule ook wel Passageule-Linie genoemd.

Het Pontebos is niet groot en om aan onze kilometers te komen, liepen we het grootste deel van de wandeling die we maakten door de polder. Aan de rand van het bos was dit mooie veld met bloemen:

Het is goed te zien dat het al lange tijd droog is: het gras op de foto hieronder had mooi groen moeten zijn, maar het lijkt nu wel hooi.

Gelukkig ziet het er niet overal zo dor uit en dat zal ook wel komen doordat de boeren hun land beregenen. 

Omdat we ook een stuk door België liepen, zijn we verschillende grenspalen gepasseerd:

Langs de grens tussen Nederland en België staan 401 van dit soort grenspalen.

Het was warm en ik was niet zo heel erg fit, maar we liepen toch nog een rondje van tien kilometer. Het was fijn dat er wat wind stond. Voor vandaag wordt een beetje regen verwacht, maar op de weer-app staat inmiddels alweer minder regen dan dat er gisteren opstond. Het zal me benieuwen of er überhaupt wat neerslag van enige betekenis zal vallen. Regen is overal heel erg welkom.

drie jaar

Daar komt Moppie:

Morgen is het drie jaar geleden dat ze in onze badkamer in de wasmand geboren werd. 

😻 😻 😻 😻 😻

Een collega werd deze week zestig en samen met een paar andere collega's ben ik op een avond, op ons werk, de boel wezen versieren. Later in de week gingen we naar een surpriseparty toe, die voor dezelfde jarige collega door haar kinderen georganiseerd was. Het waren een paar feestelijke dagen en de jarige collega kan terugkijken op een onvergetelijke verjaardag!

🥳 🥳 🥳 🥳 🥳

En verder? Man en ik waren op zoek naar vakantiehuisjes in Frankrijk voor onze vakantie in september. Het eerste vakantiehuisje in de Vogezen is geboekt. Het tweede huisje, dat iets zuidelijker in Frankrijk zal zijn, gaan we vandaag boeken.

 We zijn al vaak in Frankrijk op vakantie geweest en nu kijken we weer op een andere manier naar een vakantiebestemming dan vroeger. Nu kijken we of het ergens fijn is om wandelingen te maken, vroeger planden we de vakanties voor de kinderen. En voordat we kinderen hadden reden we gewoon op de bonnenfooi en zagen we wel waar we terechtkwamen. We hadden een tent en omdat we toen ook buiten het hoogseizoen om vakantie hadden, was er altijd wel ergens een camping te vinden waar plaats was. Nu hebben we ook pas na de zomervakanties vrij, maar op de bonnefooi reizen doen we niet meer en we boeken liever van tevoren een huisje. Dan weten we tenminste zeker dat een huisje en de omgeving aan onze wensen voldoen. 

bakfiets

Laatst was ik op puppykraamvisite bij deze kleine jongen:

Nou ja, zo klein is hij nou ook weer niet en het gaat beslist een grote hond worden, maar nu is het nog een baby'tje. Zijn baasje, mijn schoonzus, leek het wel leuk om een hondenbakfiets aan te schaffen en ze vond online een goede tweedehandse. Ze had gevraagd of ze onze aanhangwagen mocht lenen, waarmee ze de bakfiets kon vervoeren en gistermiddag kwam ze daar om. Omdat ze helemaal naar Rotterdam moest, leek het me voor haar wel gezellig om met haar mee te rijden, dan konden we onderweg lekker kletsen. Schoonzus was blij met mijn aanbod en zo reden wij gisteren dus samen naar Rotterdam. Achteraf gezien was het ook wel handig dat ik mee was, want op de plaats van bestemming moest ze een hoop draai- en keerwerk met de auto plus aanhanger doen en zo kon ik aanwijzingen geven. 

Naar Rotterdam toe was het druk op de weg en er waren files, onder andere vanwege een openstaande brug. Er was ook veel politie op de weg en die hadden ons allemaal kunnen aanhouden, want in Rotterdam kwamen we er pas achter dat de kentekenplaat niet op de aanhanger zat... Stelletje mutsen dat wij zijn! Op de terugweg zat hij er wel op, hoor :) 

Schoonzus deed een proefritje op de bakfiets, de verkoper gaf aanwijzingen en hij was zo vriendelijk om samen met zijn buurman de fiets in de aanhangwagen te tillen. Brave mensen! 

Omdat het ernaar uitzag dat ik niet op etenstijd terug thuis zou zijn, nodigde ik mezelf gewoon bij schoonzus uit om te blijven eten. Tja, die moest tenslotte ook nog eten ;) In overleg met haar dochter gingen we zelf pizza maken en zo zaten we halverwege de avond nog ieder onze eigen belegde pizza naar binnen te werken. Pas om tien uur was ik weer terug thuis! Maar het was een gezellige rit naar Rotterdam geweest en de pizza-avond was ook leuk. 

Schoonzus kan nu met de bakfiets gaan oefenen, want het is totaal anders fietsen dan op een gewone fiets. Ik hoop dat ze snel mooie ritjes samen met haar lieve hondje kan gaan maken. 

onbekend

Mijn moeder is inmiddels al anderhalf jaar overleden en tussen haar spullen zat een doosje met foto's van onbekende mensen, dat was tenminste wat op een bijgevoegd briefje geschreven stond. Deze foto's waren uit een album van een tante van mijn vader gekomen, tante Johanna. Tante Jo, zoals ze genoemd werd, leefde van 1895 tot 1968. Ze was schooljuffrouw in Middelburg en is nooit getrouwd geweest.

De foto's werden onder andere gemaakt door fotografen in Terneuzen, Vlissingen, Middelburg, Zierikzee, Maastricht, Amsterdam en Breda. Ook zitten er foto's uit Rochester in Amerika tussen. 

Niemand weet wie deze mensen waren. Mijn grootouders (tante Jo was de zus van mijn opa) wisten het niet, mijn ouders wisten het niet en mijn tante (van 97 jaar) weet het ook niet. En ik zit dus met een doosje foto's van mensen die waarschijnlijk allang niet meer leven en die niemand wil hebben. De foto's zien er ook allemaal niet meer zo geweldig uit en sommige zijn ook best wel aangetast. 

Omdat ik weggooien toch wel zonde vind, ga ik ze binnenkort maar meenemen naar een rommelmarkt. Misschien kan ik een liefhebber er blij mee maken. Mocht ik ze toch niet kwijtraken op de rommelmarkt, dan kan ik ze nog naar een verzamelaar van brocante brengen, maar daar houdt het voor mij dan ook op. Verder heb ik ook geen zin om er meer tijd en energie in te steken, want dat doet de rest van mijn familie ook niet. Die riepen gelijk al dat ik de foto's maar moest weggooien. En weg gaan ze, maar ik geef ze nog een kleine kans door ze niet zomaar tussen het oud papier te steken.