opa en oma

Mijn moeder werd in 1934 in Den Helder geboren en had een behoorlijk turbulente jeugd. Natuurlijk waren er de oorlogsjaren, waarin zij ook nog geëvacueerd in Friesland heeft gezeten en een tijd in Oostenrijk was. Haar vader zat bij de marine en was vaak jarenlang van huis en daarnaast was het geen makkelijke man. Doordat haar vader begin jaren vijftig overgeplaatst werd naar Vlissingen, kwam het gezin in Zeeland terecht en daar leerde mijn moeder mijn vader kennen. Toen haar ouders en zus na een paar jaar teruggingen naar Den Helder, bleef zij in Zeeland.

Vroeger gingen wij een paar keer per jaar naar Den Helder, naar opa en oma. We waren dan de hele dag onderweg: we namen de eerste veerboot vanuit Breskens naar Vlissingen, vervolgens zaten we uren in de auto, verbleven een paar uur bij opa en oma, om vervolgens weer terug naar Zeeland te rijden, waar we de laatste veerboot van de dag vanuit Vlissingen terug naar Breskens namen. We overnachtten nooit in Den Helder, maar gingen altijd weer dezelfde dag terug.

De laatste keer dat ik in Den Helder was, moet ik een jaar of zestien geweest zijn, vierenveertig jaar geleden dus. Ik wilde daarna niet meer mee naar oma (opa leefde toen niet meer) en later is mijn oma in Zeeland in een verpleeghuis terechtgekomen, dichtbij ons. Veel herinneringen aan Den Helder heb ik niet, we kwamen eigenlijk nooit veel verder dan hun huis en de V&D, waar we altijd naar de aapjes in de Bimbo Box gingen kijken.

(Bron: Google)

Filmpje om te laten zien hoe de Bimbo Box was!

Een paar jaar geleden moest manlief regelmatig voor zijn werk in Den Helder zijn, maar ik ging nooit mee. Ik had geen zin om de hele dag in de auto te zitten en wat moest ik daar verder doen, terwijl hij aan het werk was? Maar nu waren we voor een midweek in een vakantiepark vlakbij Den Helder neergestreken. Toen we dit boekten zei ik al gelijk dat in naar de straat wilde waar opa en oma gewoond hadden, gewoon om te kijken hoe het daar ook alweer was en of er nog iets van herinneringen boven zouden komen. 

De straat waar opa en oma jarenlang woonden.

Het was leuk om na zo'n lange tijd hier terug te zijn en ik herkende toch wel wat dingen, maar het verbaasde me vooral dat het huisje zo klein was:

Een paar uur eerder waren we van Den Helder naar het dorpje Huisduinen gewandeld en we liepen langs de kazerne waar manlief tijdens de militaire dienst gelegerd geweest was.

In Huisduinen woonde ooit een tante van mijn moeder.

Die tante werd weduwe en verliet het huis om in Den Helder te gaan wonen. Dat was voordat ik geboren werd en in Huisduinen was ik daardoor nooit geweest.

 Ik zette een paar foto's van het huisje van opa en oma en van Huisduinen op de groepsapp die ik samen met mijn broers en zus heb en daarna begonnen de berichten binnen te stromen. Veel herinneringen werden gelijk gedeeld en foto's van het huis van de tante werden opgezocht. We kwamen er zo ook achter dat het huis afgebroken bleek te zijn vanwege de dijkversterking in de jaren zeventig.

Diezelfde avond ging ik ook nog naar een neef toe, die in de buurt van Den helder woont. We hadden elkaar vierenveertig jaar niet gezien en het was bijzonder om elkaar na zo'n lange tijd te ontmoeten. Er waren nog oude foto's en documenten van opa en oma uit de spullen van mijn moeder gekomen en die heb ik aan hem gegeven. Veel van de foto's kende hij niet en hij was er blij mee. 

De midweek in Noord-Holland was van het begin tot het einde gevuld. We deden veel en zeker deze dag in Den helder was een dag die bol stond van de herinneringen aan vroeger. Vorig jaar zijn wij eens in Colijnsplaat in Zeeland geweest, waar de grootouders van manlief gewoond hadden. We liepen toen ook langs hun huis en kwamen langs andere dingen die manlief zich nog wist te herinneren. Dat was toen ook een bijzondere dag. Nu we in Den helder waren, herinnerde ik me weer van alles uit mijn kinderjaren en manlief uit de periode dat hij daar in dienst zat en zo vulden we elkaar aan in onze herinneringen.