vrijdag, september 25, 2026

uitvaart

Toen wij op vakantie waren is mijn tante overleden. Tante en ik hadden een goede band en ik vind het heel erg jammer dat ik geen afscheid van haar heb kunnen nemen. Gelukkig kon ik wel aanwezig zijn bij de uitvaart. 

Het viel niet mee, het valt eigenlijk nooit mee. Tijdens een uitvaart komt er bij mij altijd heel veel terug van de uitvaart van onze zoon, maar nu waren er ook nog eens wat meer overeenkomsten. Het was in hetzelfde crematorium als waar de uitvaart van Justus was en daar kom ik wel vaker, maar nu was ook nog eens de uitvaartspreker dezelfde als bij de crematie van Justus, en verder lag tante in net zo'n zelfde kist als waar Justus in gelegen had. 

Na de dienst kreeg ik een kettinkje dat van mijn tante geweest is, omdat wij zo'n goede band hadden, werd erbij gezegd. Misschien een kettinkje zonder financiële waarde, maar voor mij wel heel erg bijzonder. Ik ga het niet dragen, maar het komt bij de urn van Justus te liggen. Daar bewaar ik ook de kleine sierblikjes waarin een beetje as van mijn ouders en mijn schoonmoeder zit.

Toen ik weer terug thuis was, heb ik mijn wandelspullen gepakt en daarna ben ik naar de kust gereden. Ik wilde uitwaaien, alleen stond er niet veel wind. Voor het zeiljacht was het blijkbaar wel genoeg, maar voor mij niet, voor mij was er niet genoeg wind om mijn hoofd leeg te maken. 


Er waren ook geen golven en het was eigenlijk wel heel erg rustig. Te rustig naar mijn zin.


Ik heb daarom maar naar muziek geluisterd.


De generatie boven ons wordt steeds verder uitgedund. Manlief heeft nu nog een tante van 87 jaar en ik heb nog een oom die 92 is en ook nog een tante van 87 jaar. De tante die nu overleden is was 97. 

10 opmerkingen:

  1. Gecondoleerd. Dat was zeker een verdrietige dag met al die herinneringen en het afscheid van je tante. Ik heb geen enkele oom of tante meer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel. Een nicht van mijn vader is nu 101 en als mijn oom en de tantes ook zoiets worden, dan kunnen we nog even voort. Voor de tante die nu overleden is ben ik wel blij dat het klaar is, ze wilde al lang niet meer leven.

      Verwijderen
  2. Verdrietig en ik snap dat het voor jou extra moeilijk is. Mooi zo'n herdenkingsplekje!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vroeger zou ik nooit aan zo'n herdenkingsplek gedacht hebben, totdat onze zoon kwam te overlijden. Toen werd het voor ons normaal om een urn in de kamer te hebben en daar wat dingen omheen te verzamelen.

      Verwijderen
  3. Een verdrietige dag met alle herinneringen, dan wil je je hoofd wel even leegmaken!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja, ik begrijp dat er dan van alles boven komt. Moedig dat je wel gaat, ik kan me ook voorstellen dat je er voor wegloopt...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vind het altijd erg fijn als ik begrepen wordt. Als ik het moeilijk heb, dat iemand even een arm om me heen slaat. Ze hoeven geeneens iets te zeggen, een gebaar zegt soms nog meer.

      Verwijderen
  5. Ik heb vorige week ook een tante begraven. Die generatie is bij ons ook aan hat wegvallen. Ze waren daar, papa inbegrepen met 5 en er is er nog 1 over. Aan mam's kant zijn ze nog met 3 van de 5, daar stierf enkele maanden geleden ook eentje... .

    BeantwoordenVerwijderen