aanpassen aan de warmte

We stonden iedere dag vroeg op, gingen daarna ook vroeg de deur uit om in de schaduwrijke bossen te gaan wandelen. Dat werkte goed. 

De temperatuur was zo vroeg nog aangenaam, alhoewel het kwik in de loop van de ochtend al snel opliep richting de 30℃.

Ik had steeds anderhalve liter drinken mee: twee flessen water en een flesje water met siroop. Manlief heeft een koelgedeelte in zijn rugzak en daar gaan een koelelement en eten in, zoete maar ook zoute dingen. Het waren niet van die wereldafstanden die we aflegden, maar we gingen wel goed voorbereid op pad. 

We zochten onze wandelingen niet alleen op schaduwrijk bos uit, maar ook op riviertjes.

Even pootjebaden werkte verfrissend.

Het water van de rivieren in de Ardennen is vaak bruin en dat komt door een hoge gehalte aan organische materialen, zoals veen en humuszuren. Het ziet er een beetje vies uit, maar het water is wel van een uitstekende ecologische kwaliteit.

Een spiegelglad meer:

Er stond dan ook echt geen zuchtje wind!

Tijdens onze wandelingen zagen we geen herten of wilde zwijnen. Ik denk dat de kans groter is om in Nederland wild tegen te komen dan in de uitgestrekte bossen van de Ardennen. Daarnaast liepen we ook vaak op paden van steenslag:

De dieren hoorden ons daardoor natuurlijk al van kilometers ver aankomen. 

Doordat het zo warm was maakten we minder lange wandelingen dan dat we normaal zouden doen. Het was niet alleen de warmte, maar ook de combinatie met het klimmen, dat ons deed besluiten om de wandelingen niet te lang te maken. Ondanks dat haalden we twee keer toch nog de tien kilometer. Onderweg hielden we regelmatig even pauze en natuurlijk namen we ook de tijd om ondertussen de omgeving te bewonderen.