ein-de-lijk!

Al zeven keer had ik (samen met een schoonzus en een nichtje) een afspraak voor een luchtballonvaart boven West Zeeuws-Vlaanderen opstaan en al die keren ging het niet door. Steeds gooide het weer roet in het eten: een te harde wind, zeewind, windvlagen, regen, hitte... iedere keer was er wel iets waardoor een ballonvaart niet verantwoord was. Voor overmorgen stond er weer een afspraak op, maar het zag er al snel naar uit dat die ook niet door zou kunnen gaan vanwege de verwachte regen. En toen kreeg ik gistermorgen een telefoontje van mijn schoonzus: ze had met de ballonvaarder (Madou) gebeld en als we wilden konden we dezelfde avond met een vlucht mee, alleen zou het dan niet boven Zeeuws-Vlaanderen zijn. We besloten om dat dan maar voor lief te nemen en om mee te varen.

's Avonds voegden we ons bij de zeventien medepassagiers op de afgesproken plaats, in een weiland tussen Kaprijke en Eeklo in België.

De luchtballon werd gevuld met lucht en wij kregen ondertussen instructies.

Het moment voordat we de lucht ingingen, vond ik best spannend! Maar eenmaal los van de grond was het vooral genieten.

Op onderstaande foto zie je linksonder op het weiland het helblauwe busje met aanhanger van Madou staan. Dit busje volgde ons, want later zouden de gevouwen ballon en de mand weer op de aanhanger geladen worden. Verder zaten de helpers van Madou in het busje. 

Achter het busje reden de 'volgers' en dat waren de familieleden/vrienden die bij de passagiers hoorden. In ons geval volgden man- en zoonlief ons. Hieronder zie je het busje met de aanhanger en de volgers rijden.

Eeklo:

Onlangs waren man en ik in Provinciaal Domein Het Leen in Eeklo wezen wandelen: klik!

Nu voeren we over het bos heen: 

Het arboretum van Het Leen:

Zomergem:

Na een uur varen en een afstand van vijftien kilometer afgelegd te hebben, maakten we een mooie landing op een pas bemeste akker 💩😁 

Het busje van Madou en de volgers, die we vaak vanuit de lucht gezien hadden, kwamen weldra aangereden:

De helpers en de piloot, die onderweg heel veel tekst en uitleg gegeven had, vouwden de ballon en alles werd op de aanhanger geladen.

Hierna kregen de passagiers een symbolische luchtdoop en een ballonvaartcertificaat. Na een hapje en een drankje namen we daarna afscheid van de mensen van Madou en gingen we terug naar huis. 

We hebben lang op een ballonvaart moeten wachten, keer op keer was er de teleurstelling als het weer niet doorging. En nu het eindelijk gelukt is, zijn we weer een hele ervaring rijker. We kunnen een ballonvaart van onze bucketlist afvinken, maar of we dat ook zullen doen...? Deze ballonvaart was al geweldig en stiekem smeden we al plannen, om ooit een ballonvlucht over ons eigen West Zeeuws-Vlaanderen te maken, zoals we altijd al van plan geweest waren. Maar eerst gaan we nagenieten van deze mooie avond en sparen voor een volgende keer.