wandelen en kringloopwinkel

Manlief en ik bedenken om de beurt waar we gaan wandelen. Vorige week mocht hij de wandeling bedenken en deze keer was het weer mijn beurt. Ik vond dat het alweer lang geleden was, dat we in Eeklo in Provinciaal Domein Het Leen geweest waren. Ik zocht het even op en de laatste keer dat wij daar waren was in januari 2022. 

Het Leen is een bos waar je heerlijk kunt wandelen, in totaal zou er 36 km aan wandelpaden zijn. Wij hielden het bij een rondje van 8 km. Ook om te fietsen is het Leen geschikt.

De temperatuur was aangenaam in het bos en je zou wel verwachten dat meer mensen de verkoeling van het bos op zouden zoeken, maar we zijn toch niet veel andere mensen tegengekomen. Natuurlijk is het overal vakantie en zijn veel mensen weg en misschien zoeken anderen toch sneller de kust op. Wij vonden het niet erg dat het zo rustig was. 

De adelaarsvarens vinden Het Leen ook vast fijn, want ze stonden er allemaal lekker fris bij. De plant kan wel tot 2,5 meter hoog worden.

Koninginnekruid

We liepen niet alleen door het bos, maar ook een stuk langs de rand ervan en daar was het gele boerenwormkruid sterk vertegenwoordigd.

Boerenwormkruid

De besjes van de lijsterbes zien er hierboven rood uit, maar de juiste kleur is oranje zoals op de foto hieronder.

Zeker dertig jaar geleden waren wij in de Auvergne in Frankrijk op vakantie en daar stonden mooie bomen in een bos. Eigenlijk wilden we die boom ook wel in onze tuin... We zijn toen zo brutaal geweest om een stekje mee naar huis te nemen. Eenmaal thuis bleek het om een lijsterbes te gaan, een boom die je hier bij ons ook gewoon overal tegenkomt! Zo bijzonder was ons stekje dus helemaal niet. Na al die jaren is dat kleine stekje van toen uitgegroeid tot een grote boom, maar nog altijd als we een lijsterbes zien zeggen we tegen elkaar "weet je nog, ons stekje uit de Auvergne?"

Bij het Leen is ook een arboretum en daar hebben we deze keer maar een heel klein stuk van gezien. We gaan daar liever in het voorjaar kijken als er meer bloemen zijn. Maar onderstaande plant wil ik wel laten zien:

Het is de pindakaasplant... ik had daar nog nooit van gehoord! Als je het blad kneust schijn het naar pindakaas te ruiken.

 Ik was daar in het arboretum verder nogal in de ban van een ouder iemand die drie kinderen meehad. Eén van de kinderen schold een andere steeds voor k*tkind uit. De oudere dame zei er niks van, ik ook niet want het waren mijn kinderen niet en ik had geen zin om me er mee te bemoeien. Waren het wel mijn kinderen geweest, dan had ik ze allang met hun koppen tegen elkaar geslagen... bij wijze van spreken dan, hè. 

Onderstaande foto nam ik met mijn gsm:

Het is een reuzensequoia of mammoetboom. Van nature komt deze boom in Californië in de Sierra Nevada voor, waar de grootste boom 83 meter hoog is en het breedste deel van de stam heeft een omtrek van 31 meter. Het duurt duizenden jaren voordat een boom zo groot is. 

🌳 🌳 🌳 🌳 🌳

Voordat we naar Het Leen gingen, stapten we eerst nog even bij de kringloopwinkel binnen. Manlief kocht een paar boeken en ik een jurk.

Thuis heb ik de jurk eerst gewassen en vervolgens heb ik de overslag dichtgenaaid, zodat die niet meer openvalt. Dat openvallen was misschien ook wel de reden waarom de vorige eigenaar de jurk weggedaan heeft. Het ziet er niet uit alsof de jurk veel gedragen is.