schorrenland

 Het was een bewolkte ochtend toen ik zaterdag naar de kust reed.

Ik schreef dat ik rozenbottels was wezen plukken en ik ging daarna ook nog een stukje langs de Westerschelde lopen. Gewapend met mijn camera, want in de Paulinapolder waar ik was, is het buitendijks altijd wel mooi. Vroeger was hier nog een strook strand, maar ondertussen is het vrijwel helemaal een schorrengebied geworden. 

Het vertakte plantje op de voorgrond is zeekraal:

 Zeekraal is eetbaar, maar omdat het een beschermde plant is, is zelf plukken streng verboden. De boete is hoog en plukken heb ik dus ook niet gedaan. 

Ik vind de heldergroene kleur van zeekraal altijd best wel opvalland.

Jacobskruiskruid

Wilgenroosje

Grote kaardenbol

De zeedijken worden hier altijd door schapen begrazen.

Na de Paulinapolder reed ik naar de Plaskreek bij Hoofdplaat.

Links grauwe ganzen en rechts brandganzen

Overvliegende scholeksters:

Helaas werd het geen scherpe foto, maar ik ben allang blij dat deze nog wel redelijk gelukt is.

Boomleeuwerik

Bij de Plaskreek ging ik ook nog even de zeedijk over.

De rode valeriaan kleurde de dijk.

Wulp

"Mama!" roept deze jonge kokmeeuw:

Gevonden!

Scholekster

Met de rozenbottels en een hoop foto's kwam ik later weer thuis, tevreden met alles wat er die ochtend allemaal op mijn pad en voor mijn lens gekomen was.

Sindy

Laatst had ik een zomerbroek genaaid en die was eigenlijk best wel goed gelukt. Ik besloot om een selfie te maken met mijn broek aan en vervolgens vroeg ik aan ChatGPT om een Barbiepop van mij te maken. Ik doe dat wel vaker en dan tovert AI me gewoon tot een Barbie om met de achtergrond van de foto. Nu deed ChatGPT het anders en werd het een Barbie in een doosje:

Lijk ik er op? Haha, was het maar waar!

De broek, de blouse, de schoenen en het horloge kloppen, maar dat is dan ook het enige!

Gek genoeg heb ik ook wel zo'n soort roze beker en een roze tas, maar dat wist ChatGPT niet. 

En dit vind ik ook wel leuk:

Ik ga Barbie verder maar gewoon in het doosje laten zitten, een Barbiekind ben ik namelijk nooit geweest. Mijn zus had een Barbie en ik had een Sindy en die Sindy is al zeker vijftig jaar goed bewaard gebleven:

Ze hoefde er niet bloot bij te lopen, want ze had genoeg kleding. De meeste kleding is zelf gemaakt: het brei- en haakwerk deed mijn moeder en de genaaide dingen deden mijn moeder en ik samen. Je ziet dat kleding naaien er bij mij al vroeg inzat, wel op poppengrootte wat misschien nog wel lastiger is dan grote kledingstukken naaien. Ik had ook een kindernaaimachine. Pas op mijn zestiende leerde ik op een gewone naaimachine grotemensenkleding naaien.

wildplukken

Een paar jaar geleden deed ik mee met een wildplukwandeling: klik! Sindsdien pluk ik soms in de natuur, maar eigenlijk nog het meeste in mijn eigen tuin.

Nu ging ik op pad om elders rozenbottels te plukken, want die heb ik zelf niet.

Wildplukken is eigenlijk illegaal, maar het wordt meestal wel gedoogd. Zolang je geen grote hoeveelheden plukt en nog genoeg voor de dieren laat hangen, is het meestal geen probleem. Het waren daarom ook niet zo heel veel rozenbottels die ik mee naar huis nam.

Thuis liet ik ze eerst in zout water staan, zodat eventuele beestjes eruit kwamen. Daarna kookte ik ze twintig minuten en vervolgens gingen ze door de passeviet (passeerzeef). Het is wel even een werkje, hoor... Ik hield er zes kleine porties rozenbottelpuree aan over.

Het vriesvak waar ik alle kleine doosjes gekookt fruit in bewaar begint alweer aardig vol te raken: 

Naast de rozenbottelpuree bevatten de doosjes gekookte morellen, bramen en vlierbessen. Ik eet iedere morgen een smoothie en naast vers fruit (en groente) doe ik daar regelmatig de inhoud van zo'n doosje door. Door mijn smoothie doe ik ook bijna iedere keer een paar paardenbloemblaadjes of klaver of blaadjes van madeliefjes. Dat is ook iets wat ik sinds die wildplukwandeling doe. 

Tijdens komende wandelingen zal ik misschien nog wel bramen en de besjes van de duindoorn plukken. In mijn rugzak zit een kleine broodtrommel voor als ik iets mocht tegenkomen. Vlierbessen heb ik zelf volop in de tuin en daarvan beginnen de besjes nu rijp te worden. Met het plukken en koken van deze besjes ben ik de komende tijd wel weer even zoet.

🍒 🍒 🍒 🍒 🍒

Ps. er zijn soms onderwerpen waar ik ooit eerder over scheef, maar er komen in de loop der tijd vast wel nieuwe lezers bij en die kennen mijn voorgaande verhalen misschien niet. Vandaar dat ik weleens dingen vertel, waarover ik het al eerder had. 

jong grut

Afgelopen najaar en winter hadden we drie waterhoentjes die in onze tuin overwinterden. Overdag liepen ze meestal op het gras en 's nachts sliepen ze bovenop het net dat over de vijver gespannen is. Nog voordat het voorjaar werd waren ze opeens verdwenen en ze zullen wel elders op zoek naar een partner gegaan zijn, denk ik.

En nu zitten er opeens weer waterhoentjes in de grote vijver, jonge dieren nog. 

Op de foto's staan er twee, maar net als vorig jaar zijn het er nu ook weer drie. 

Ik vind het geweldig en ik hoop dat ze net zo lang zullen blijven als de vorige.

uhm

Ik weet even niet wat voor titel ik bij deze foto moet verzinnen... 

Wat zou jij erbij gezet hebben?

 

winde

Vandaag was ik alweer vroeg aan het wandelen. De zon stond nog laag waardoor de schaduwen lang werden. 

In de tuin probeer ik akkerwinde zoveel mogelijk te verwijderen, maar in deze berm stond het wel mooi:

 Akkerwinde windt zich rond andere planten en verstikt deze hiermee. Daarnaast is het een verschrikking om de plant uit de grond te krijgen, want akkerwinde wortelt erg diep.

 

De boeren hebben het momenteel erg druk en rijden af en aan. Veel tarwe is al gedorst en ook strobalen worden volop gemaakt. De strohalmen hieronder liggen nog te drogen:

Verder heb ik vandaag een beetje in de tuin gewerkt, een wasje gedraaid en urenlang buiten zitten lezen. Meer niet. Zo was mijn vrije dag dus ook echt een vrije dag. 

oregano en zonnehoed

Vrijwel alle planten in onze tuin heb ik gekozen om insecten en vlinders te lokken. Neem nou oregano (wilde marjolein), het kan niet anders dat ik die daarop geselecteerd heb, want nu deze plant bloeit lijkten alle vlinders uit de buurt wel in onze tuin te zitten.

De vlinders die ik nu vooral zie zijn de atalanta, het klein koolwitje en het bruin zandoogje.

Ook de zonnehoed wordt wel gewaardeerd:

De oregano (wilde marjolein) is een plant waar soms flink in gesnoeid moet worden, anders neemt het de hele border over. Ik heb deze plant ooit opgekweekt uit zaad en op verschillende plaatsen in de tuin gezet. Vooral de planten die echt de hele dag in de volle zon staan, doen het goed. 

De zonnehoed op de foto's staat daar ook wel naar haar zin, want ieder jaar komt ze terug. Een ander exemplaar die al jarenlang in een grote pot stond, is dit jaar voor het eerst niet teruggekomen. De plant op de foto had ik ooit van de plant in de pot afgestekt. 

televisie en lezen

Het is zomer, het is warm en ik vind dan niks zo fijn als op een ligbed in de tuin te zitten. De schaduw van een boom en af en toe een beetje wind, maken het aangenaam. 

De ligbedden komen uit een erfenis van een oom en zijn misschien de mooiste niet meer, maar dat vinden wij niet erg. De kussens die erbij hoorden deden we weg en we kochten kussens die we wél mooi vonden. 

Op de luisterapp stond het boek Het Zoutpad van Raynor Winn niet en omdat ik het toch graag wilde lezen, kocht ik het boek voor twee euro op Vinted. Daar kwamen verder geen (verzend)kosten bij. Ik ben nu halverwege het verhaal en het leest lekker vlot. 

En verder houd ik het hier een beetje rustig. Ik ga naar mijn werk, doe af en toe iets in de tuin en in het huishouden, ik kijk aan het eind van de middag naar de Tour de France, zie drie keer in de week het Perfecte Plaatje en volg op NlZiet The Great Britisch Sewing Bee: klik! Normaal ben ik niet zo'n hele erge televisiekijker, maar nu spendeer ik dus toch best wel wat uren in de week aan de televisie.

flessenpost

Om de warmte en de drukte voor te zijn, parkeerde ik mijn auto al om 7.10 uur aan de kust, om een rondje te gaan wandelen. Misschien denken sommigen van jullie nu wel 'welke warmte?', maar hier in Zeeland is het warmer dan in het noorden van Nederland. Gisteren scheelde het maar liefst tien graden!

En de drukte heeft er natuurlijk alles mee te maken dat het hoogseizoen begonnen is, alhoewel de echte drukte pas vanaf zaterdag zal komen. Komend weekend beginnen de schoolvakanties voor Zeeland, Noord-Brabant en Limburg en dat brengt altijd de grootste drukte met zich mee. 

Toen ik vanmorgen langs dit vakantiepark liep, lagen een hoop mensen misschien nog lekker te slapen:

Veel andere wandelaars ben ik niet tegengekomen.

Een paar jaar geleden werd onder de bevolking hier een enquête over het toerisme gehouden. Er werd onder andere gevraagd welke dingen als een probleem ervaren werden. De weg waarop ik vanmorgen wandelde, het duinpad, kwam als het grootste probleem naar voren. Het kan daar namelijk erg chaotisch zijn en het is een pad waar ik op drukke dagen ook niet ga wandelen. Als wandelaar wordt je daar namelijk van de sokken gereden door fietsers die naast elkaar blijven fietsen, ook als ze tegemoetkomende fietsers passeren, die vaak ook nog eens naast elkaar blijven rijden. Anderzijds hebben de fietsers dan weer last van wandelaars die midden op het pad lopen en honden aan uitlooplijnen en kinderen die opeens voor iemands wiel schieten. 

Het heeft even geduurd voor de gemeente met een oplossing kwam, maar gelukkig is die oplossing nu gevonden en hebben ze deze borden geplaatst:

Tja... je mag me cynisch noemen, maar ik denk niet dat dit gaat helpen. 

Op 3,5 km ben ik trouwens maar twee van deze borden tegengekomen en die stonden slechts op een paar meter van elkaar. Het zou kunnen dat ik niet goed opgelet heb en dat er meer borden gestaan hebben, maar na 3,5 km ben ik omgedraaid en liep ik dezelfde weg terug en dan zou ik ze twee keer gemist hebben. Het kan natuurlijk hè, want ik kijk het liefst van al naar de zee als ik daar loop.

Ik kies er dus voor om hier te gaan wandelen als het rustig is, maar niet iedere local mijdt het pad als het druk is en dat botst soms en daarover schreef Oma Baard een tijdje terug: klik! Er wordt hier wel vaker op toeristen gemopperd, maar blijkbaar vergeten al die mensen dat ze zelf vast ook weleens ergens als toerist rondlopen en daar de boel ophouden of niet goed uitkijken of in de weg lopen/fietsen. Ik kan daar nooit zo met mijn verstand bij. 

Tijdens mijn wandeling vond ik iets:

Flessenpost! Of meer post in een potje.

De tekst op het briefje verwijst naar een tekst in de Bijbel. Als niet-gelovige ga ik er verder niet naar op zoek, maar ik zal het potje met inhoud wel verder laten zwerven. Misschien komt het dan bij iemand terecht die er wel iets mee kan. 

mooie wandeling

Man en zoon zijn met de nieuwe ramen bezig, maar het werk ligt even stil. Zoon is vorige week, tijdens een ander werkje, gigantisch door zijn rug gegaan. Hij is wel gewoon naar zijn werk geweest, maar thuis houdt hij even rust. Zodoende konden manlief en ik gaan wandelen, want die ramen kan man niet alleen doen. 

We gingen gistermorgen al op tijd de deur uit en reden in drie kwartier naar het Belgische Vinderhoute, een dorpje vlakbij Gent.

(Bron: Google Maps)

Een dag eerder had ik daarvoor een route op de computer uitgestippeld: een wandeling door het dorpje, in het bos, in een natuurgebied en langs kastelen.

(Bron: RouteYou)

Ik had al op het www gelezen dat alle kastelen privé eigendom zijn, maar dan nog hoop je hier en daar een glimp van een kasteel op te vangen. Door de begroeiing hebben we er helaas weinig van gezien en onderstaand kasteel is de enige dat ik heb kunnen fotograferen.

Er was nog een ander kasteel dat goed te zien was, maar door mensen op het (privé)terrein heb ik daar geen foto van genomen, want dat vond ik te brutaal. 

Maar goed, Vinderhoute... wij hadden er nog nooit van gehoord en toch zijn we al eerder in die buurt wezen wandelen. Het is een dorp met pakweg twaalfhonderd inwoners en vijf kastelen.

De Sint-Bavokerk dateert uit 1856:

De koster gaf ons een korte uitleg over zijn kerk en het interieur en hij wilde weten hoe het bij ons gesteld is met de pastoors en de katholieke kerken. Wij zijn beiden niet gelovig, maar gelukkig konden we hem er wel iets over vertellen.

Na hem hartelijk bedankt te hebben voor zijn uitleg en tijd vervolgden we onze weg.

We kwamen tijdens de wandeling, in Drongen deze Onze-Lieve-Vrouwekerk tegen:

En wat was er eerst: de kapel of de vluchtheuvel waar het op staat?

🠇🠇🠇

Deze Sint-Annakapel is uit circa 1700 en staat midden op een vijfsprong van wegen. Eigenlijk vind ik een kapel op een vluchtheuvel best wel iets symbolisch hebben. 

We dwaalden door de Vinderhoutse bossen en later ook nog door de Vallei van de Oude Kale, een ander natuurgebied. 

Er zijn daar mooie en goed onderhouden wandel- en fietspaden.

De Van Vlaenderensmolen uit 1905:

In de tuin staat een kapelletje met de Zwarte Madonna erin:

Bij tuincafé 't Wegeltje hadden we onszelf een ijsje beloofd.

Maar manlief had na de wandeling toch meer zin in een biertje. Het bordje waarop stond dat er verse sangria was lonkte naar mij. 

We genoten in de prachtige tuin van onze drankjes. 

Later, op de terugweg naar huis, aten we bij Intratuin alsnog een ijsje.