Laatst had ik een zomerbroek genaaid en die was eigenlijk best wel goed gelukt. Ik besloot om een selfie te maken met mijn broek aan en vervolgens vroeg ik aan ChatGPT om een Barbiepop van mij te maken. Ik doe dat wel vaker en dan tovert AI me gewoon tot een Barbie om met de achtergrond van de foto. Nu deed ChatGPT het anders en werd het een Barbie in een doosje:
Lijk ik er op? Haha, was het maar waar!
De broek, de blouse, de schoenen en het horloge kloppen, maar dat is dan ook het enige!
Gek genoeg heb ik ook wel zo'n soort roze beker en een roze tas, maar dat wist ChatGPT niet.
En dit vind ik ook wel leuk:
Ik ga Barbie verder maar gewoon in het doosje laten zitten, een Barbiekind ben ik namelijk nooit geweest. Mijn zus had een Barbie en ik had een Sindy en die Sindy is al zeker vijftig jaar goed bewaard gebleven:
Ze hoefde er niet bloot bij te lopen, want ze had genoeg kleding. De meeste kleding is zelf gemaakt: het brei- en haakwerk deed mijn moeder en de genaaide dingen deden mijn moeder en ik samen. Je ziet dat kleding naaien er bij mij al vroeg inzat, wel op poppengrootte wat misschien nog wel lastiger is dan grote kledingstukken naaien. Ik had ook een kindernaaimachine. Pas op mijn zestiende leerde ik op een gewone naaimachine grotemensenkleding naaien.
Heel erg leuk en vrolijk! Goed voor het humeur.
BeantwoordenVerwijderenMarijke
Dank je wel 👍
VerwijderenOh zo herkenbaar, ik had ook zo'n koffer, maar dan voor Skipper (het jongere zusje van Barbie, met kinderlijfje ipv de té vrouwelijke vormen van Barbie).
BeantwoordenVerwijderenSindy is ook iets minder fijn gebouwd dan Barbie.
VerwijderenWat leuk! Ik herken het wel. Naaien van je moeder leren.
BeantwoordenVerwijderenIk zat ook al jong met een restje stof naast haar te prutsen. Later heb ik ook leren breien.
VerwijderenToen ik een jong meisje was kwamen de eerste Barbies aanwaaien uit Amerika. Ik was helemaal geen poppenmeisje maar stond toch verlekkerd te kijken in de etalage naar die Barbies. Geen denken aan dat ik die zou krijge met Sinterklaas, daar was in ons gezin geen geld voor en dat snapte en aanvaarde ik gewoon
BeantwoordenVerwijderenIk weet nog goed dat ik graag houten sandalen wilde, zoals al mijn klasgenootjes hadden. Dat ging ook niet door! Merkkleding kreeg ik evenmin en van mijn eerst verdiende centen van mijn eerste baantje kocht ik een merkspijkerbroek.
VerwijderenWat leuk dat je die nog hebt met alle zelfgemaakte kleding. Zo begon ik ook met kleding maken.
BeantwoordenVerwijderenBij werd toen ook echt de basis gelegd en het zal er ook wel een beetje in gezeten hebben, want mijn zus was dan weer totaal geen handwerker.
VerwijderenDat is mooi omgetoverd tot een Barbie.
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat je de Sindy nog hebt. Ik heb de Barbies van mijn dochter nog bewaard, maar zelf heb ik niets meer. Waren waarschijnlijk ook niet de echte. Als kind maakte ik wel kleertjes voor de poppen. We hadden een kleermaker als buurman en daar kreeg ik dan restlapjes van. Naailes is er later niet van gekomen.
Verder heb ik ook geen speelgoed van vroeger meer. Ik bewaarde nog lange tijd een babypop en een knuffel van mezelf, maar uiteindelijk heb ik die opgeruimd. Daar had ik namelijk niet zoveel meer mee. De Sindy wilde ik wel bewaren en dan voornamelijk door die zelfgemaakte kleertjes.
VerwijderenVan mijn eigen kinderen heb ik nog een doos met duplo en daar hebben na hun al heel veel kleine neefjes en nichtjes mee gespeeld. Het is altijd handig om nog iets van speelgoed in huis te hebben.
Wat leuk en je sindy goed bewaard. Ik heb nog heel heel weinig van vroeger. Bedenk alleen nog mn servies je. Maar veel kapot en bijgevuld met wat anders
BeantwoordenVerwijderenGrappige AI-foto maar hij moet het van de entourage (de doos en de spullen) hebben. Het fraaie figuurtje heeft absoluut geen Barbie-positie (en geen Barbie-uitstraling).
BeantwoordenVerwijderenHaha, wat leuk om je foto door AI te laten bewerken en verrassend wat er dan tevoorschijn komt...
BeantwoordenVerwijderenJe broek is echt hartstikke leuk en hip!
Dat is wel echt heel leuk, die foto. Ik krijg onmiddellijk zin om ook zoiets te gaan proberen. Maar ja... een echte aanleiding zoals jij die had, heb ik niet.
BeantwoordenVerwijderen