oogstmaand

 Augustus is oogstmaand... juni en juli eigenlijk ook wel, want toen plukte ik onder andere aalbessen, morellen en kersen. Maar nu is het dus augustus en is het de enige echte oogstmaand 😀 In onze tuin valt er ook van alles te oogsten, zo zijn de druiven al mooi rijp en goed eetbaar.

Vlierbessen heb ik gekookt (je kunt ze beter niet rauw eten, want ze zijn licht giftig) en daarvan zitten kleine porties in de vriezer.

De rest is voor de vogels, want ik heb genoeg voorraad. 

De bramen, die in de slootkant langs onze tuin groeien, zijn nu ver klaar met vruchten geven. 

De appels en de peren moeten nog een beetje rijpen.

James Grieve appel

Ik pluk er wel van en door mijn dagelijks smoothie gaat sinds een paar weken al een appel of peer uit eigen tuin. 

Conference peer

We hebben ook nog een andere appelsoort, namelijk Cox Orange. Naast de Conference peer, hebben we ook nog Doyenné du Comice peren.

Hazelnoten kan ik ook al rapen:

Ik moet hier de kroontjes nog van afhalen, want die kunnen gaan schimmelen. Daarna spreid ik ze op een dienblad uit, zodat ze goed kunnen drogen. Over een paar weken kan ik ze eten.

Dit zijn de laatste dingen die ik allemaal kan oogsten, hierna heb ik geen fruit of groente meer in de tuin en is het klaar totdat in juni de aalbessen weer rijp zullen zijn. 

eclips

 Mijn foto's van de eclips.

Ik stond in de badkamer en kon zo vanuit het dakraam fotograferen.

Althans... zoonlief had het dakraam er voor me uitgehaald, zodat ik vrij zicht had en niet tegen een rand aankeek. 

Speciaal voor deze gelegenheid had ik een uv-filter voor mijn telelens gekocht, zodat de straling de sensor van mijn camera niet kon beschadigen. Tijdens de zonsverduistering ben ik een beetje aan het experimenteren geweest met iso, sluitertijd en diafragma. Er zijn veel betere en mooiere foto's van anderen van de eclips te vinden, maar zoiets als dit was weer een mooie oefening. Hierna laat ik de uv-filter voor mijn lens zitten, want het is tevens een goede beschermlaag tegen krassen op de lens.

De eclips uit 1999 herinner ik me nog goed. Ik werkte in het ziekenhuis en samen met mijn collega's stond ik op het balkon, van de afdeling waar we werkten, toe te kijken. Zes maanden in blijde verwachting was ik toen van onze Justus. 

Destijds zullen we wel eclipsbrillen gehad hebben, nu keek ik via het lcd-scherm van mijn camera naar de zonsverduistering. Man en en zoon keken door een laskap en konden het gebeuren zo ook goed volgen. 

bos en lezen

De kans is groot dat ik van deze bordjes al vaker een foto maakte:

Je komt ze tenslotte ook niet iedere dag tegen! Naast het pad was het terrein van de schietvereniging.

We gingen wandelen in de bossen rondom kasteel Tillegem vlakbij Brugge.

(Bron: Google Maps)

De oorsprong van het kasteel dateert uit de 14e eeuw en het huidige uiterlijk stamt uit 1870.

Tot 1978 werd het kasteel bewoond door adellijke families, daarna werd het verkocht aan het Provinciebestuur van West-Vlaanderen. Het kasteel kan niet bezocht worden, maar je kunt er wel omheen wandelen. 

De bossen gaven de nodige verkoeling.

En omdat het erg warm was liepen we slechts een rondje van zes kilometer. Dat was ver genoeg. We gingen niet alleen voor een korte wandeling naar Brugge toe, we moesten ook nog naar de Decathlon en naar de Carrefour. We konden dat zo allemaal mooi met elkaar combineren. 

🕮 🕮 🕮 🕮 🕮

Het is te warm om allerlei actieve dingen te doen en daarom ben ik veel aan het lezen.

(Bron: Hebban)

Dit zijn de laatste vier boeken die ik gelezen heb. 

waterschaal

In de tuin zat een jonge merel:

Deze foto nam ik met mijn gewone camera. De wildcamera hing sinds een paar dagen ook buiten en daarvan bleken de batterijen zo goed als leeg te zijn. Na deze vier opnames was er niks meer geregistreerd.

De wildcamera hing op een goede plek bij een waterschaal, met weinig last van tegenlicht en wapperende sprietjes en blaadjes. Zodra ik nieuwe batterijen heb, ga ik hem daar terughangen.

In de tuin hebben we drie vijvers en verder staan er een paar schalen met water voor de dieren. Het is belangrijk om voor voldoende water te zorgen.

De eksters zijn de baas in onze tuin. Ze hebben hier al jaren een nest en dit jaar brachten ze drie jongen groot. Ze schuwen er niet voor om eieren, jongen en voedsel van andere vogels af te pakken en ook van onze poezen jatten ze gevangen muizen. De poezen zijn bang voor de eksters en laten een prooi gelijk vallen als er een ekster komt. 

libel

Deze puzzels vond ik gisteren op de rommelmarkt en we kunnen nu wel weer even vooruit met puzzelen:

Ik liep een stukje met een vriendin over de grote rommelmarkt en we hebben ongeveer de helft van de markt gezien. Door een ontsteking in haar heup kan die vriendin niet al te ver lopen en voor haar was het genoeg geweest. Ik was blij met de twee puzzels en vond het eigenlijk ook wel goed zo, voorlopig ben ik wel weer klaar met de rommelmarkten. 

Ik was ook nog steeds op zoek naar een reisgids van de Vogezen en die ben ik op de rommelmarkten niet tegengekomen. Ik had ook al steeds op Vinted gekeken en gisteren stond er opeens één op (voor een mooie prijs) en die heb ik daar gekocht. 

🧩 🧩 🧩 🧩 🧩

In de tuin zat gisteren bijna de hele middag een heidelibel op een bamboestokje:

Er waren er wel meer, maar die vlogen steeds rond. Deze vloog af en toe een stukje om daarna weer op het stokje te gaan zitten. Pas aan het einde van de middag besloot ik er toch maar foto's van te maken.

Qua belichting was dat mooier dan midden op de dag. 

rommelmarkten

Vroeger was in ons huis de badkamer beneden. Het waren een inloopdouche en een wastafel in een smalle ruimte en meer was het niet. Negenentwintig jaar geleden heeft manlief boven een badkamer gemaakt en sindsdien is de oude badkamer een inloopvoorraadkast. Er zijn rekken in gemaakt en we bewaren daar voedingsmiddelen en verder ook nog een heleboel andere spullen. Omdat binnenkort deze ruimte leeg moet omdat er een nieuw raampje geplaatst zal worden, ruimde ik een tijd geleden deze ruimte alvast een beetje op. Er konden heel veel spullen weg en wat er nog fatsoenlijk uitzag, zette ik klaar om te verkopen op een rommelmarkt.

Tussen alle werkzaamheden door, deed manlief nog een werkje voor me in de garage. De wasdroger stond bovenop een hoge koelkast en dat begon een steeds groter probleem voor mij te worden. Ik ben niet zo lang en ik had altijd al een opstapje nodig om het wasgoed in en uit de droger te doen. Vooral het legen van de waterbak vond ik steeds lastiger worden en ik vroeg manlief om de wasdroger ergens anders te zetten, maar daarvoor moest wel de halve garage op de schop om ruimte te creëren. Na veel passen en meten, een kastje eruit en wat andere apparaten verschuiven, kwam de wasdroger op de vloer te staan. Het was voor mij gelijk een aanleiding om de garage ook maar op te ruimen. En ook daar kwamen spullen uit die ik nog wel kon verkopen.

Van de week stalde ik alles op een zeiltje op de rommelmarkt uit. Zo heel erg veel dingen waren het niet en ik vroeg overal maar vijftig cent of een euro voor en de opbrengst na een dagje op de rommelmarkt staan was toch nog zestig euro. Ik had van tevoren gezegd dat ik al tevreden zou zijn met vijftig euro, maar het werden er dus tien meer. En verder was het een hele erge gezellige dag: ik stond samen met een paar familieleden, er liepen veel bekenden langs en ook veel onbekenden waar ik leuk contact mee had. 

Met een vriendin ging ik naar een andere rommelmarkt toe en deze keer niet om zelf te zitten, maar om een rondje over de markt te lopen. Na twee dagen rommelmarkt kwam ik tot de conclusie dat de rommelmarkten van nu niet meer zo groot als die van vroeger zijn. Zou dat komen doordat er steeds meer kringloopwinkels zijn of dat mensen liever hun spullen op Vinted verkopen? 

Bij iemand die heel veel reisgidsen verkocht, scharrelde ik deze twee boekjes op:

En voor deze puzzel kon je ooit bij de supermarkt sparen:

Dat heb ik toen niet gedaan en nu vond ik hem toch.

Met de opbrengst van de ene en de koopjes op de andere rommelmarkt ben ik tevreden. Morgen (zaterdag 8-8) is er in Breskens een grote rommelmarkt en ik twijfel nog of ik een rondje ga lopen... ik zie wel. 

kilometers

De kilometerstand van mij auto:

124.000, wat een mooi rond getal! Ik moest er gewoon een foto van maken!

Een paar weken terug werd mijn auto gekeurd en alles was in orde en ik kan er weer een jaartje mee rijden, als het goed is. Ik ben de tweede eigenaar van deze auto en de vorige eigenaar was iemand die er niet veel kilometers mee gemaakt heeft en ik rij inmiddels ook niet veel meer. Er zijn jaren geweest dat ik rond de 20.000 km per jaar reed, maar dat is allang niet meer zo. Ik rijd kleine stukjes hier in de buurt en af en toe maak ik een langere autorit om het autorijden bij te houden. Ik vind het namelijk wel belangrijk dat ik goed bij kan blijven in het verkeer, ook op wegen waar het een stuk drukker is dan hier. Waar ik woon is namelijk niet zo veel verkeer. Nu in het zomerseizoen is het wel iets drukker, maar dan nog is het nog steeds niet echt druk.

Dit is mijn zevende auto. Mijn laatste twee auto's waren vrij jong toen ik ze kocht, maar de auto's daarvoor waren allemaal al tien jaar of ouder. Die waren goedkoper in aanschaf, want toen zaten we financieel een stuk krapper dan nu. Ik heb ook altijd maar één echt spaardoel gehad en dat was sparen voor een auto. 

Naast mijn auto staan er nog twee auto's voor de deur: van man en van zoon. De auto van manlief is een auto van de zaak en hij rijdt er ongeveer 30.000 km per jaar mee. Die maakt dus wel heel veel kilometers. De auto van zoonlief is een eigen auto en ik vind het altijd zo leuk om te vertellen (en het is ook niet de eerste keer dat ik dit op mijn weblog vertel), maar dat autootje is een jaar jonger dan zoonlief. Zoon is nu 28 en zijn auto is 27 jaar. 

deuren

Flitsen en gerommel in de verte, een donkere lucht en volgens buienradar gingen we regen krijgen, maar helaas... na wekenlang droogte trok ook nu de bui weer langs, zonder dat er regen viel.

Er wordt hier nog altijd geklust en na negen ramen vervangen te hebben, hebben man en zoon nu ook de voor- en achterdeur geplaatst.

Hierna volgen nog vier ramen: twee keukenramen en de raampjes van de wc en de vroegere badkamer, waar nu de inloopvoorraadkast is. En als alle ramen en deuren vervangen zijn, volgt de afwerking.

Op 16 augustus is het drieëndertig jaar geleden dat we dit huis kochten. De voordeur had altijd alleen maar een deurklink en als de deur niet op slot gedraaid werd, kon je zo binnenstappen. De nieuwe voordeur valt wel in het slot als je hem dichtdoet en dat wordt wel even wennen. Ik ben benieuwd wie zich als eerste zal buitensluiten... 

boeket

"Wil je even gaan kijken?" vroeg manlief toen we langs de pluktuin van IJzendijke (Watervlietseweg) reden. Natuurlijk wilde ik dat wel! Ik las de info bij de ingang van de tuin, betaalde negen euro en liep naar het boompje middenin de tuin, waar snoeischaren lagen. Vervolgens plukte ik een boeket met bloemen die nog maar net open waren of in de knop stonden. Regel is dat het boeket dat je plukt in één hand past.

Omdat ik bloemen knipte voor mijn hoge vaas, zocht ik alleen bloemen met lange stelen zoals dahlia's en cosmea's. 

En ik maakte foto's, want dat hoort er natuurlijk ook bij.

Ik heb wel al eens verteld dat ik naar aanleiding van een bezoek aan een pluktuin, mijn tuin ook vol met bloemen gezet heb. Ik heb nog steeds heel veel bloemen, maar door de droogte staat het er nu allemaal niet zo florissant bij. In deze pluktuin was een irrigatiesysteem in de bloembedden aangelegd en daardoor deed alles het goed.

Ik plukte een mooi boeket bij elkaar.

Thuis heb ik mijn boeket eerst even in een emmer water gezet en pas later in de vaas en na een nachtje in huis, waar het best koel was, stonden de bloemen er mooi recht bij. 

wandelen en kringloopwinkel

Manlief en ik bedenken om de beurt waar we gaan wandelen. Vorige week mocht hij de wandeling bedenken en deze keer was het weer mijn beurt. Ik vond dat het alweer lang geleden was, dat we in Eeklo in Provinciaal Domein Het Leen geweest waren. Ik zocht het even op en de laatste keer dat wij daar waren was in januari 2022. 

Het Leen is een bos waar je heerlijk kunt wandelen, in totaal zou er 36 km aan wandelpaden zijn. Wij hielden het bij een rondje van 8 km. Ook om te fietsen is het Leen geschikt.

De temperatuur was aangenaam in het bos en je zou wel verwachten dat meer mensen de verkoeling van het bos op zouden zoeken, maar we zijn toch niet veel andere mensen tegengekomen. Natuurlijk is het overal vakantie en zijn veel mensen weg en misschien zoeken anderen toch sneller de kust op. Wij vonden het niet erg dat het zo rustig was. 

De adelaarsvarens vinden Het Leen ook vast fijn, want ze stonden er allemaal lekker fris bij. De plant kan wel tot 2,5 meter hoog worden.

Koninginnekruid

We liepen niet alleen door het bos, maar ook een stuk langs de rand ervan en daar was het gele boerenwormkruid sterk vertegenwoordigd.

Boerenwormkruid

De besjes van de lijsterbes zien er hierboven rood uit, maar de juiste kleur is oranje zoals op de foto hieronder.

Zeker dertig jaar geleden waren wij in de Auvergne in Frankrijk op vakantie en daar stonden mooie bomen in een bos. Eigenlijk wilden we die boom ook wel in onze tuin... We zijn toen zo brutaal geweest om een stekje mee naar huis te nemen. Eenmaal thuis bleek het om een lijsterbes te gaan, een boom die je hier bij ons ook gewoon overal tegenkomt! Zo bijzonder was ons stekje dus helemaal niet. Na al die jaren is dat kleine stekje van toen uitgegroeid tot een grote boom, maar nog altijd als we een lijsterbes zien zeggen we tegen elkaar "weet je nog, ons stekje uit de Auvergne?"

Bij het Leen is ook een arboretum en daar hebben we deze keer maar een heel klein stuk van gezien. We gaan daar liever in het voorjaar kijken als er meer bloemen zijn. Maar onderstaande plant wil ik wel laten zien:

Het is de pindakaasplant... ik had daar nog nooit van gehoord! Als je het blad kneust schijn het naar pindakaas te ruiken.

 Ik was daar in het arboretum verder nogal in de ban van een ouder iemand die drie kinderen meehad. Eén van de kinderen schold een andere steeds voor k*tkind uit. De oudere dame zei er niks van, ik ook niet want het waren mijn kinderen niet en ik had geen zin om me er mee te bemoeien. Waren het wel mijn kinderen geweest, dan had ik ze allang met hun koppen tegen elkaar geslagen... bij wijze van spreken dan, hè. 

Onderstaande foto nam ik met mijn gsm:

Het is een reuzensequoia of mammoetboom. Van nature komt deze boom in Californië in de Sierra Nevada voor, waar de grootste boom 83 meter hoog is en het breedste deel van de stam heeft een omtrek van 31 meter. Het duurt duizenden jaren voordat een boom zo groot is. 

🌳 🌳 🌳 🌳 🌳

Voordat we naar Het Leen gingen, stapten we eerst nog even bij de kringloopwinkel binnen. Manlief kocht een paar boeken en ik een jurk.

Thuis heb ik de jurk eerst gewassen en vervolgens heb ik de overslag dichtgenaaid, zodat die niet meer openvalt. Dat openvallen was misschien ook wel de reden waarom de vorige eigenaar de jurk weggedaan heeft. Het ziet er niet uit alsof de jurk veel gedragen is.