leeshulpje

Begin augustus liep ik samen met een vriendin over een rommelmarkt en opeens wees ze naar een ding... ze zei dat het een leeskussentje was. Ik kende het niet. Eenmaal thuis ging ik toch eens op het wereldwijdeweb kijken waarvoor zo'n kussentje diende en al snel ontdekte ik dat het exemplaar wat wij gezien hadden, een boekenpoef van The Bookseat was. 

Eerlijk gezegd was mijn interesse wel gewekt...Ik heb artrose in mijn nek en last van allerlei spieren in mijn schouders en rug en misschien zou zo'n boekenpoef wel een handig hulpje voor mij kunnen zijn. Ik vond ze alleen best wel aan de prijs, want wat als het me niet zou bevallen? Dan was ik toch gelijk een hoop geld kwijt. 

Ik heb eerst maar eens met een gewoon zacht kussen, dat ik een beetje kon vormen, geprobeerd of lezen op deze manier handig was. En ik ben verder op onderzoek uitgegaan, want er bestaan ook nog leeskussens van andere merken, maar ik viel toch steeds terug op de boekenpoef van The Bookseat.

Op Vinted werden tweedehands exemplaren aangeboden, voor bedragen tussen de vijftien en tweeëndertig euro. Maar steeds bleef de twijfel... En op een dag stond er opeens een heel nieuw boekenpoefje voor twaalf euro op en toen heb ik toch toegeslagen. Met verzendkosten erbij was ik nog geen zestien euro kwijt. Binnen een paar dagen had ik mijn leeshulpje in huis.

  En dan nu natuurlijk de vraag: bevalt het lezen op deze manier? Ja, ik vind van wel. Ik zit vaak op de bank met opgetrokken knieën te lezen (voeten op de bank of op het randje van de tafel) en daardoor kan het poefje mooi op mijn bovenbenen steunen. Ik vind het ook handig dat een boek open blijft liggen zonder dat je het hoeft vast te houden. Het boek dat ik nu lees is een paperback omnibus van 640 bladzijden en die blijft gewoon netjes staan en bladzijden omslaan is niet lastig. Ook voor het lezen op een gsm, een tablet of e-reader is het handig. Maar... gezien het feit dat er toch best wel veel boekenpoefjes tweedehands aangeboden worden, is blijkbaar niet iedereen enthousiast. Het was daarom ook dat ik best wel twijfelde, maar ik weet ondertussen dat het voor mij gelukkig wel heel erg goed werkt. 

📚 📚 📚 📚 📚

Het is al vanaf 8 september geleden dat een nieuw bericht van mij in de leeslijsten kwam te staan, terwijl ik daarna toch vrijwel elke dag iets geschreven heb. Al bijna TWINTIG dagen! Leuk is dat zeker niet en ik heb al van alles geprobeerd om het te verhelpen en ook heb ik een paar keer een klacht bij Google ingediend, waar Blogger van is. Er wordt niet op de klachten gereageerd en alles blijft helaas hetzelfde. Ik vind het echt ontzettend jammer, voor mezelf maar ook voor al die anderen die met hetzelfde probleem zitten. Gelukkig zijn er nog genoeg lezers die mijn weblog weten te vinden en daar ben ik zeer blij mee. Ik heb nog geen zin om naar een andere aanbieder zoals WordPress over te stappen en ik wacht het verder daarom nog maar af, in de hoop dat het op een goede dag toch weer allemaal goedkomt.