51.000

Zondagmorgen en de batterij van mijn gsm was opgeladen, mijn smartwatch was opgeladen en na een nacht doorslapen was mijn batterij ook weer een beetje opgeladen. Na de Lange Strangetocht van de dag ervoor was het nu tijd voor de Urban Walk in Gent. Normaal gaan we met z'n vieren, maar de vriendin die anders meegaat, kon vanwege gezondheidsproblemen niet mee en degene die in haar plaats mee zou gaan, bleek een dubbele afspraak te hebben en moest daardoor ook afzeggen. We waren dus met z'n drieën, manlief, mijn broer en ik. 

Vanaf de parkeerplaats liepen we naar het startpunt van de Urban Walk (Kapitein Zeppospark) en onderstaande foto is eigenlijk wel typerend voor de wandeling die we maakten: we hebben namelijk heel veel streetart gezien.

Omdat ik wel een aantal foto's hiervan wil laten zien, maar niet wil dat gelijk mijn hele bericht vol streetart staat, heb ik een aantal foto's gebundeld.

We begonnen de wandeling dus in het Kapitein Zeppospark in de Oude Dokken. Tot het eind van de vorige eeuw was de haven nog in gebruik, maar doordat de boten steeds groter werden, werd de industrie naar elders buiten de stad verplaatst. Waar vroeger de boten aanmeerden werd een nieuwe stadswijk ontwikkeld. Wel zijn nog veel oude elementen van de vroegere havenindustrie terug te vinden.

De in onbruik geraakte loods van een kunstmestbedrijf:

In het Industriemuseum bezochten we twee tentoonstellingen: 100% textiel en 3 eeuwen grafische industrie.

Muur van de voormalige Sint-Baafsabdij:

Bisschoppelijk Paleis:

Stadhuis:

Pacificatiezaal in het Stadhuis:

Ik moest opzoeken wat pacificatie precies is en het betekent het stichten van vrede. In Gent werd in 1576, tijdens de tachtigjarige Oorlog, vrede getekend tussen de Nederlandse gewesten (Katholiek en Protestants), zodat ze samen konden strijden tegen de Spaanse troepen.

Het Graffittistraatje:

Rechtbank van Eerste Aanleg:

In deze rechtbank wordt een juridisch conflict of een strafbaar feit voor het eerst behandeld. Er zijn meerdere zalen, zoals deze hierboven. 

De Kinatuin is een historische plantentuin:

Voor ons was dit onze zestiende Urban Walk en voor de derde keer liepen we in Gent. We zagen een paar bekende en vooral veel onbekende dingen, want het oude havengebied kenden wij niet. Toch komen we daar weleens in de buurt, want vlakbij is sportwinkel de Decathlon, waar we soms gaan winkelen. Tijdens deze wandeling hebben we weer veel bijzondere en interessante dingen gezien. Je leert een stad weer op een heel andere manier kennen en je komt op plaatsen waar je normaal nooit komt en ook nooit hoopt te komen, zoals in de rechtbank.

Zaterdag liepen wij de Lange Strangetocht (klik) en zondag de Urban Walk en samen was dit goed voor 51.000 stappen! Normaal gesproken zou ik vandaag moeten werken, maar ik had van tevoren al vrij geregeld voor deze dag, zodat ik wat kan uitrusten. Mijn gemiste uren haal ik morgen in.

lst

 Daar waren we weer op onze jaarlijkse strandwandeling van 17 km: de Lange Strangetocht. Strange betekent strand en je loopt het grootste deel van de wandeling over het strand.

(Bron: GeoTracker)

Onderweg haal je 17 keer bij een strandpaviljoen een stempel op je stempelkaart. Als je het kaartje hierboven wat inzoomt (op pc/laptop klikken op de afbeelding), zie je de keren dat wij van de vloedlijn naar een strandpaviljoen toeliepen om een stempel te halen. Hieronder heb ik een stuk van het kaartje uitgeknipt en er pijlen bijgezet. 

Het wandelen langs de vloedlijn gaat soepel, maar het lopen door het losse zand naar de strandpaviljoens toe is zwaar. 

Ik liep samen met manlief, mijn oudste broer en een nichtje. Omdat de moeder van het nichtje weg moest en haar dochter al vroeg afzette, waren wij ook al vroeg op het strand. Eigenlijk nog voor de echte grote drukte.

Er hadden nog niet veel mensen voor ons gelopen en later zullen er veel meer voetstappen in het zand bijgekomen zijn:

Het grootste deel van de wandeling was het perfect weer: niet koud, maar ook weer niet te warm en we hadden de wind mee, wat ook erg fijn was.

De laatste kilometers kregen we regen, maar het regende gelukkig niet hard. 

Het was voor de veertiende keer dat de Lange Strangetocht georganiseerd werd en manlief, mijn broer en ik liepen voor de achtste keer mee. En volgend jaar zullen we ongetwijfeld weer van de partij zijn. En oh ja, ik heb vandaag 28.718 stappen gezet!

Mali

Omdat ik mijn telefoon als wekker gebruik, ligt deze 's nachts op mijn nachtkastje. Als ik er erg in heb zet ik het geluid van de oproepen zachter, maar niet helemaal uit. En zo werd ik op een nacht om kwart voor drie wakker van de telefoon. Het was een vreemd nummer en ik nam niet op, kort daarna kreeg ik ook nog een whatsapp van hetzelfde onbekende nummer. De volgende morgen zag ik dat de man (profielfoto op whatsapp) uit Mali (Afrika) kwam. Ik heb alles geblokkeerd, want ik ken niemand in Mali en ik hoef daar ook niemand te kennen. Ik was wel benieuwd naar het tijdsverschil en in Mali is het twee uur vroeger dan hier. De beller belde mij dus om kwart voor één lokale tijd. Voor daar is dat misschien niet laat, maar kwart voor drie 's nachts is dat voor mij wel.

⏰ ⏰ ⏰ ⏰ ⏰

Nog maar kort geleden was ons gazon een droge dorre gele boel en nu, na een paar buien, is het opeens weer groen:

Het is niet alleen gras, maar ook klaver, paardenbloemen, boterbloemen, draadereprijs, distels... Gewoon gras met onkruid dus! 

Wekenlang hoefde er niet gemaaid te worden, maar nu was het dan toch wel weer heel hard nodig. Man ging er gisteren met de grasmaaier over en nu ziet het er weer netjes uit. Het onkruid valt nu ook weer wat minder op 😉

😸😸😸😸😸

Hierbij wil ik je een fijn weekend wensen!

fotobingo(2)

 Vandaag ronde 2 van de fotobingo van Anne: klik!

Het thema van deze week is typisch ik.

En ja, wie ben ik eigenlijk? Voor mijn vaste volgers zal dat waarschijnlijk niet zo moeilijk zijn... 

Ik maakte een selectie van foto's die ik zelf maakte, maar ook die anderen (voornamelijk manlief) maakten. Want wil ik iets van mezelf laten zien, dan ben ik voor deze keer ook op die foto's aangewezen.

Allereerst ben ik partner en moeder. 

Moeder van een zoon die nu 28 jaar is en moeder van de zoon die overleed toen hij 17 was.

Justus zal altijd deel blijven uitmaken van mij leven, ook al is hij hier fysiek niet meer. Hij is geen moment uit mijn gedachte en het verdriet en het gemis zullen er altijd zijn. 

Door het overlijden van Justus heb ik geleerd dat het leven zo voorbij of anders kan zijn en ik wil daarom alles uit het leven halen wat er inzit. Ook wil ik me niet meer laten belemmeren door gedachten over wat anderen van me denken. Laat mij maar gewoon lekker mezelf zijn en dat wil ik met onderstaande foto laten zien:

Karaoke? Een feestje? Een themaparty? Mijn outfit ligt al klaar en de schminkdoos staat ernaast! Laat mij maar lekker voor gek staan, het kan me allemaal niks meer schelen!

Ik heb een paar creatieve hobby's en kleding naaien is daar één van. Ik ben altijd op zoek naar lappen stof en patronen.

De tuin is een andere passie. 

Wij hebben een grote tuin en dat is veel werk, maar ik tuinier graag. 

Sinds het overlijden van Justus zijn man en ik wandelaars. We hebben samen al heel wat kilometers afgelegd, daarnaast wandel ik ook alleen of samen met een vriendin of met een collega. 

Het wandelen helpt me nog altijd om tot rust te komen, afleiding te vinden en dingen te overdenken.

En wat zou ik zijn zonder mijn camera?

Fotograferen heb ik altijd al graag gedaan. Ik volgde jaren geleden online een basiscursus fotografie en een paar workshops. Ik leerde mijn camera beter kennen en deed ideeën op. Ik ontwikkelde een eigen manier van fotograferen en ik denk heel vaak in plaatjes: hoe zou iets er op de foto uitzien? 

Ik begeef me graag in de natuur en ik steun financieel een paar natuurorganisaties.

Beestjes, planten, bomen...ik hou ervan! 

Maar ik hou ook van cultuur.

Verder ben ik een dierenvriend en huisdieren heb ik altijd gehad.

Van grote zwarte spinnen ben ik niet gecharmeerd, maar voor de rest vind ik alle dieren mooi en vaak ook leuk. 

grazers

Als je aan het begin van een wandeling hierdoor begroet wordt, dan kan je dag toch niet meer stuk?

Wat een mooi schaapje! Het is een Walliser zwartneusschaap, een soort dat afkomstig is uit het Zwitserse Wallis.

Buiten Groede heb je Groede Podium: klik! Daar zijn bunkers uit WOII, kinderen kunnen spelen, er is horeca en er zijn ook dieren. In de polders rondom Groede Podium begrazen schapen, paarden en koeien de polders. 

De schapen lopen bij een oude landbouwschuur.

Dat de schapen mensen gewend zijn, bleek wel toen dit groepje Texelaars blatend op me afkwam.

Er staan verschillende soorten door elkaar. Hieronder zie je ook een Dorper (zwarte kop) en een Hampshire down (zwarte neus, ogen en oren).

Meestal wandel ik van Groede Podium naar het strand toe, maar daar ben ik deze keer niet geweest. Ik hield het bij de wat rustigere polder. 

Later op de dag zal het daar ook wel een stuk drukker geweest zijn, maar in de vroege ochtend was het nog stil.

Dit zijn Zeeuwse Witrik koeien:

Het is een oude, maar wel bedreigde koeiensoort. Hier in Zeeland zeggen we rik tegen rug, dus witrik zal wel witrug zijn.

De struik hieronder is een duindoorn:

De besjes zijn eetbaar en erg gezond, alleen zijn ze niet lekker. Toch plukte ik er en ook plukte ik bramen. Niet veel, mijn broodtrommeltje was tot de helft vol.  

De duindoornbesjes en de bramen kook ik samen in een beetje water met suiker. 

Ik had mijn auto bij Groede Podium geparkeerd en op het kaartje staat daar Het Hertenkamp:

Zo is hoe wij het vroeger noemden (en soms nog), de naam werd in 2009 in Groede Podium veranderd. Dat de naam nog wel op het kaartje staat, komt doordat de dagbesteding voor mentale gezondheidszorg, Emergis, daar een locatie heeft die zo heet.