oordopjes

Na alle wandelingen in de bergen, was het nu weer de hoogste tijd om thuis te gaan lopen. Ik heb een paar vaste rondjes in de polder of langs de kust en ik besloot om een rondje door de polder te gaan doen. Meestal loop ik zonder oordopjes en luister ik naar de vogeltjes, maar nu had ik mijn oordopjes willen meenemen zodat ik tijdens het wandelen naar een boek kon luisteren, maar de oordopjes waren leeg. Tegenwoordig zijn ze steeds sneller leeg...

's Avonds ging ik een webinar over Lightroom (een fotobewerkingsprogramma) op de laptop bekijken en ik had via mijn oordopjes, die inmiddels weer opgeladen waren, willen luisteren, maar ze wilden geen contact met mijn laptop meer maken. 

Het is nu toch wel echt klaar met mijn oordopjes. Ik had deze 4,5 jaar en ik gebruik ze geen hele dagen, maar toch wel vaak. Als ik sta te strijken of op de roeitrainer train, gebruik ik ze en soms ook tijdens het wandelen. Gelukkig had ik nog niet zo lang geleden oordopjes gewonnen bij de Vriendenloterij en die kon ik nu mooi uitpakken. Ik zit dus niet gelijk zonder.

De webinar heb ik trouwens niet afgekeken, want het onderwerp was niet relevant voor mij. Het ging voornamelijk over foto's bewaren en slechte foto's verwijderen, maar dat doe ik liever op mijn eigen manier. Lightroom gebruik ik voornamelijk om foto's recht te zetten, want negen van de tien foto's die ik maak staan scheef en ik pas soms de belichting aan. Meer doe ik daar ook niet mee. 

Tijdens mijn wandelrondje kon ik naar mijn wollige vriendinnen zwaaien. Verderop lag de ram in het gras te slapen. Die heeft een drukke periode nu, want het is tijd om de ooien te dekken.  

huizen

In onze eerste vakantieweek, toen we in de Noordelijke Vogezen waren, maakte ik foto's van huizen die ik hier nog niet heb laten zien.

 

We waren toen al een paar keer door oud aandoende dorpjes met vakwerkhuizen gereden en in het kleine Rothbach maakten we op een dag een stop.

De meeste huizen hier zijn uit de 18e en 19e eeuw, maar je vindt er ook boerderijen en elementen uit de 16e en 17e eeuw.

De twee onderstaande foto's zijn in het stadje Niederbronn-les-Bains genomen.

In de Vogezen houden de mensen wel van tierelantijntjes in de tuin. Eigenlijk dacht ik er te laat aan om al die bijzondere tuinen en objecten te fotograferen. De foto hierboven, met al die ooievaars en tulbandblikken, maakt dat misschien nog een beetje goed. 

Het huis hieronder was in dezelfde straat, maar dan weer in een wat meer verwaarloosde staat. 

De twee volgende foto's nam ik in Baerenthal:

Het dorpje Lichtenberg:

Boven het dorp torent het Château de Lichtenberg uit:

Het kasteel dateert uit 1206 en raakte in 1870 zwaar beschadigd door een bombardement. Sinds 1990 vinden er restauratiewerkzaamheden plaats. Door de gevechten in 1870 zie je hier dan weer niet zoveel van die hele oude vakwerkhuizen, terwijl een dorpje als Rothbach, van de eerste serie foto's, maar een klein eindje van Lichtenberg afligt. Gelukkig dat destijds niet alles tijdens de Frans-Duitse oorlog verwoest werd.

voldoening

We maakten een paar wandelingen in de Jura, waarvan de wandeling in de Hoge Jura mij de meeste voldoening gaf. De week ervoor, toen we net begonnen waren met het wandelen in de bergen, had ik veel spierpijn en last van verzuring in mijn spieren gehad. De tweede week had ik daar totaal geen last meer van en dat merkte ik vooral tijdens de wandeling in dit rotsachtige landschap. 

We maakten een klim naar de top van een berg.

Terug was het pad een stuk vriendelijker en dat vond ik niet erg. Ik klim liever de smalle paadjes met losse stenen op dan dat ik daarvan moet afdalen. In een afdaling wil ik nog weleens vallen door rollende stenen, maar dat heb ik tijdens deze vakantie gelukkig niet gehad. 

We zijn door veel weides gelopen, die op dat moment net niet begraasd werden, alleen in deze wei moesten we langs de koeien lopen.

Na een afdaling van 200 meter kwamen we bij het hoogst gelegen meer van de Jura:

Lac de lamoura. Dit meer ligt 1155 meter boven de zeespiegel. 

En nu zit de vakantie er weer op! Gisteren zijn we uit de Jura vertrokken en eind de middag kwamen we, na een vlotte reis, terug thuis. Zoon blij, poezen blij en wij ook blij. 

We waren een week in de Noordelijke Vogezen en een week op de grens van de Jura en de Ain. We hebben veel gewandeld en het waren ook mooie wandelingen die we maakten. We bezochten de steden Straatsburg en Lyon. Steden die eigenlijk niet met elkaar te vergelijken zijn, maar beiden wel erg mooi zijn.

Morgen worden we weer op ons werk verwacht en het is dan ook weer leuk om de collega's en in mijn geval ook de bewoners te zien. 

Lyon

Lang geleden strandde ik met een groep twintigers in een park in Lyon. Het was avond en de voetbalwedstrijd Lyon-Parijs was net klaar, waardoor op alle wegen het verkeer vaststond. We konden geen kant op en het was al te laat om een camping te zoeken. We hebben toen onze tentjes in een park opgezet en daar de nacht doorgebracht. De volgende morgen zijn we alweer voor dag en dauw vertrokken.

Toen de kinderen nog klein waren (een dreumes en een peuter), stonden we met de caravan in Zuid-Frankrijk op een camping. Op de heenweg waren we over de tolweg gekomen en om geld te besparen, raadde iemand ons aan om over de RN-wegen, waar je niet hoeft te betalen, terug te rijden. En dat deden we. Na ik weet niet hoeveel rotondes en stoplichten en met een humeur ver onder het vriespunt, kwamen we pas halverwege de avond bij Lyon aan. Na een nachtje op een doorgangscamping, reden we de verdere weg naar huis over de tolweg. Dat schoot tenminste beter op.

Lyon dus... ik was er ooit twee keer een nacht, maar echt in de stad zelf waren man en ik nog nooit geweest. We besloten om er nu een keer echt heen te gaan en een stadswandeling te maken.

De auto stond op een P&R en we namen de metro naar het stadhuis, wat al gelijk een mooi en groot gebouw was:

Het centrum van Lyon staat vol met van die kolossale gebouwen. Het was en is een economisch rijke stad.

Église-Saint-Nizier:

Het Justitieel Paleis met op de achtergrond Basiliek Notre-Dame de Fourvière:

De Basiliek:

Deze werd tussen1872 en 1884 gebouwd. De voltooiing van het interieur duurde echter tot 1964. En dat is niet zo gek, want deze grote basiliek is binnen helemaal versierd met mozaïeken en beelden.

Je weet even echt niet wat je ziet als je daar binnen stapt, zo overweldigend is het.

Een fragment van een plafond:

Naast de basiliek is ook nog een kapel en onder de kerk is een crypte. De crypte is een stuk rustiger qua versieringen:

Vanaf de basiliek heb je een mooi uitzicht over de stad. 

De kathedraal is een ander imposant godshuis:

Deze werd tussen 1180 en 1480 gebouwd.

Mooi zijn ook de nauwe straatjes en de gekleurde gebouwen.

En in zo'n nauwe straat is het ook weleens leuk om naar boven te kijken en om zo een foto te nemen:

Vlakbij de basiliek zijn twee amfitheaters naast elkaar te vinden. Het theater dat hieronder op de foto staat is van 15 v.Chr.:

En dit was even Lyon in het kort. De stad staat vol met mooie gebouwen en er zijn grote pleinen en er zijn leuke winkeltjes en gezellige terrassen. Er valt nog veel meer over deze grote stad te vertellen, maar voor nu laat ik het hier even bij.

fotobingo(5)

Deze week is het week vijf van de fotobingo van Anne: klik! 

En deze week is het thema: etalages.

Met de foto's van etalages die ik heb, kan ik makkelijk een eigen winkelstraat beginnen en misschien wel twee ook. Kortom, etalages (en vaak ook de gevels of delen daarvan)

fotografeer ik graag. Het was deze keer dan ook lastig om me maar tot tien foto's te beperken.

Parijs (Frankrijk)

Deventer (Nederland)

Gent (België)

Geen idee waar dit was, maar ik vind de etalage leuk vanwege de tuttigheid die deze uitstraalt. 

Bastia (Corsica-Frankrijk)

Szentendre (Hongarije)

Lyon (Frankrijk)

Haarlem (Nederland)

Haarlem (Nederland)

Brugge (België)

En dan nu natuurlijk de grote vraag: wie komt er in mijn winkelstraatje winkelen?