sprookjesachtig

 Als je een mooie wandeling in de Ardennen wil maken, dan is de wandeling langs rivier de Ninglinspo echt een aanrader. Wij waren hier als eens eerder tijdens een familieweekend, op aanraden van mijn zwager. We hebben toen een klein stukje van de route gelopen, maar niet voor iedereen was deze wandeling geschikt en daarom keerden we al snel weer terug. Nu waren man en ik hier terug om de wandeling toch een keer helemaal te maken. 

Er zijn verschillende routes die je kan volgen en wij kozen voor de blauwe route met een medium moeilijkheidsgraad. Manlief zou wel een moeilijke route kunnen lopen, maar ik ben niet zo'n held als het om klimmen en klauteren gaat. In deze route zaten een paar kleine uitdagingen, zoals je soms moeten vasthouden aan een touw zodat je niet weg zou glijden, maar over het algemeen was hij goed te lopen. 

De Ninglinspo is de enige bergrivier van België en sinds 1949 is de rivier beschermd erfgoed en ondertussen behoort het gebied tot uitzonderlijk onroerend erfgoed van Wallonië, vanwege de natuurlijke schoonheid en de geologische waarde. 

Wat deze wandeling zo populair maakt is eigenlijk wel de sprookjesachtige omgeving. 

Over slingerpaadjes en houten bruggetjes volg je het pad omhoog langs de rivier. 

De rivier was nu smal en rustig, maar als het geregend heeft schijnt het er allemaal een stuk woester aan toe te gaan.

Je ziet watervallen en natuurlijke gevormde bassins.

Ook deze dag waren wij al vroeg aan de wandeling begonnen en pas na een uur werden we ingehaald door andere wandelaars. Omdat het zo'n mooie wandeling is, kan het hier best wel druk zijn. Wij waren nu door de warmte vroeg op pad, maar eigenlijk kun je sowieso het beste 's morgens al vroeg vertrekken om zo de grootste drukte voor te blijven. 

De wandeling is lusvormig en bij de rode pijl op het kaartje hieronder, is het keerpunt om aan de afdaling terug naar het parkeerterrein te beginnen.

(Bron: GeoTracker)

Halverwege de terugweg namen we een kijkje vanaf het Uitkijkpunt van Drouet:

De terugweg was trouwens een stuk minder spectaculair dan het mooie pad langs de rivier: het was de hele weg zoals op de foto hieronder. 

Op zich was dat ook niet erg: zo naar beneden toe liep het eigenlijk wel fijn.